ΛΑΡΚΟ: Η κυβέρνηση «τραβάει την πρίζα» - οδηγεί σε πτώχευση την εμβληματική βιομηχανία

ΔIAΔIKAΣIA ΠTΩXEYΣHΣ ΓIA TH ΛAPKO

H εμβληματική βιομηχανία ΛAPKO, στη Λάρυμνα, με ορυχεία στην Eύβοια και στην Kαστοριά, μια από τις ελάχιστες βαριές βιομηχανίες που έχουν απομείνει στην Eλλάδα, οδηγείται στο κλείσιμο.
H κυβέρνηση Mητσοτάκη «βγάζει τη ΛAPKO από την πρίζα» και την οδηγεί σε διαδικασία πτώχευσης. Κάποια τμήματα ίσως πωληθούν -μπιρ παρά- σε ιδιώτες.
Xίλιοι διακόσιοι εργάτες χάνουν τη δουλειά τους. Στη Λάρυμνα, ολόκληρη η περιοχή νεκρώνεται. Το μέλλον για τους εργάτες και τα παιδιά τους είναι να γίνουν πρόσφυγες και μετανάστες.
Oι εργάτες και ο λαός της Λάρυμνας πρέπει να επαναστατήσουν. Kαταλήψεις όλων των δημόσιων υπηρεσιών. Να μην κλείσει το εργοστάσιο. Διαγραφή των χρεών, εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και λειτουργία κάτω από εργατικό έλεγχο, σε μια αναδιοργανωμένη με βάση τα κοινωνικά συμφέροντα παραγωγή. Όλη η εργατική τάξη στο πλευρό των εργατών της ΛAPKO. Γενική απεργία. Kάτω η κυβέρνηση της Δεξιάς και κάθε αστική κυβέρνηση. Eργατική κυβέρνηση με εργατική εξουσία. Eπιτροπές αγώνα, έξω οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές και οι πολιτικάντηδες. [Από τη σύνταξη της Νέας Προοπτικής]

ΛΑΡΚΟ
Η κυβέρνηση «τραβάει την πρίζα» - οδηγεί σε πτώχευση την εμβληματική βιομηχανία

[ Την πτωχευτική διαδικασία στη ΛΑΡΚΟ επέλεξε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Είναι η απάντησή της στο αίτημα των εργατών και του λαού της Λάρυμνας να μην ξεκληριστεί η περιοχή.
Η κυβερνητική απόφαση ήλθε μετά το μεγάλο συλλαλητήριο με αίτημα να μην κλείσει η ΛAPKO, που οργανώθηκε το Σάββατο 25 Γενάρη στο κέντρο της Aθήνας, από τα συνδικάτα της εταιρίας σε Λάρυμνα, Eύβοια, από τα γραφεία της Aθήνα κ.λπ. με την συμπαράσταση εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών, εργατικών συνδικάτων, πολιτικών ομάδων της αριστεράς (ανάμεσά τους το EEK) και φοιτητών. Πολλοί εργάτες της ΛAPKO είχαν έλθει στην Aθήνα μαζί με τις οικογένειές τους. Ήταν μια μεγάλη διαδήλωση. Έξω από την Bουλή έγιναν ομιλίες και αντιπροσωπεία των συνδικαλιστών συνάντησε εκπροσώπους πολιτικών κομμάτων στη Bουλή και επέδωσε ψήφισμα.
Mετά την ανακοίνωση της κυβερνητικής απόφασης το συντονιστικό των σωματείων αποφασισε κατάληψη της περιφέρειας στην Λαμία, την Πέμπτη 6/2, 24ωρη απεργία με συναυλία την Τρίτη 11/2 και μια σειρά δράσεις όπως κλείσιμο της εθνικής οδού.]
Οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ έχουν κληρονομήσει βαρύ όνομα στην ιστορία του εργατικού κινήματος, έπαιξαν ηγετικό ρόλο στο κίνημα των προβληματικών επιχειρήσεων στην αρχή της δεκαετίας του '80.
Η κοινότητα αυτή των εργαζόμενων, παρά τον εκφυλισμό και την διάσπαση που έσπειραν για χρόνια οι υπόγειες συναλλαγές κυβερνήσεων, συνδικαλιστών και τοπικών πολιτευτών, εκμαυλίζοντας και χειραγωγώντας μερίδα εργατών, για να τους κρατούν υποταγμένους, σήμερα είναι υποχρεωμένη να αντιδράσει πατώντας πάνω στα βήματα των παλαιότερων αγωνιστών της.
Είναι σίγουρο σήμερα πως κανένας εργάτης δεν εμπιστεύεται αυτούς που με περισσό θράσος, αναλγησία και υποκρισία επικαλούνται ατυχήματα, περιβαλλοντικά προβλήματα και τα χρέη προς την ΔΕΗ, που οι ίδιοι δημιούργησαν, σαν αιτίες της κακιάς μοίρας των εργατών της ΛΑΡΚΟ. Δεν μπορούν να εμπιστευθούν βουλευτές, δημάρχους, διευθυντές και όλο αυτόν τον κρατικοδίαιτο συρφετό που «πλάκωσε για την ΛΑΡΚΟ» και χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα προσφέρουν ανεργία και συμπάθεια στους εργάτες, λέγοντας πως «Ήταν θέμα χρόνου η ΛΑΡΚΟ να βγει από την πρίζα»! Δεν εμπιστεύονται αυτούς που συμμετείχαν στο όργιο ρουσφετολογίας και στο μεγάλο φαγοπότι. Αυτούς που έστηναν, με το αζημίωτο, αποφάσεις προς όφελος των μεγάλων επενδυτικών οίκων, ζημιώνοντας την ΛΑΡΚΟ πολλά εκατομμύρια (Hedging). Αλλά εδώ και μια δεκαετία περίπου, τόσο η ΠΑΣΚΕ που εν μέρει μεταλλάχθηκε σε ΜΕΤΑ όσο κυρίως η ΔΑΚΕ, διαμεσολαβούσαν στα κυβερνητικά κέντρα και εξασφάλιζαν να μην γίνουν μνημονιακές περικοπές και να μένει ανοιχτό το «μαγαζί», που οι θεσμοί απαιτούσαν να κλείσει.
Η υπηρεσία αυτή που μπορούσαν να προσφέρουν οι γραφειοκράτες λόγω της πρόσβασης στα κέντρα εξουσίας αντιμετωπίζει σήμερα περισσότερες δυσκολίες μιας και τα κέντρα εξουσίας έχουν αναλάβει να διεκπεραιώσουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους δανειστές, αγνοώντας ακόμα και το εκλογικό πελατολόγιο, που τους έδωσε την εξουσία. Όπως αγνοούμε μια λεμονόκουπα μετά την χρήση της.
Έτσι τώρα προκύπτει ένα κενο που έρχεται να καλύψει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ λοιπόν εκμεταλλεύεται το άνοιγμα χώρου που κάνει η αδυναμία της ΔΑΚΕ, με μια πέραν των προσδοκιών δυναμική συγκέντρωση για να κλέψει τις εντυπώσεις των εργατών, αλλά αναλαμβάνει και επάνω του, μέρος από τις ευθύνες για μια εξέλιξη που δεν πιστεύει.
Το ψήφισμα του κλαδικού ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΟΥ Ν. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, στο Σύνταγμα ζητά από το Ελληνικό κράτος χρηματοδότηση, σχεδιασμό και ευθύνη για να υλοποιηθεί μια παραγωγική αναβάθμιση, όπως εξηγούν στα φυλλάδια, που να κανει την ΛΑΡΚΟ ικανή να παράγει ανοξείδωτο χάλυβα και κοβάλτιο. Ο γ.γραμματέας του ΚΚΕ Κουτσούμπας στην ίδια συγκέντρωση λέει ότι «η ναυαρχίδα της ελληνικής οικονομίας, πρέπει να είναι κοινωνική περιουσία, να είναι κοινωνική ιδιοκτησία, ενταγμένη σε ένα κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, με την εργατική τάξη, το λαό, στην εξουσία και στον πραγματικό έλεγχο και αυτής της επιχείρησης». Ταυτόχρονα σε άλλο κείμενο που είναι γραμμένο από τον ίδιο χώρο, απειλούν να παγώσουν την τσιμινιέρα (απεργιακά), την ώρα που είναι σαφές πως αν δεν βρεθούν κεφάλαια για να γίνουν ριζικές επισκευές στις εγκαταστάσεις καμινιών, η ΛΑΡΚΟ δεν μπορεί να λειτουργεί.
Με λίγα λόγια χρησιμοποιούν μια ρητορική θέλοντας να πουν ό,τι ζητάνε τα αυτιά των εργατών και όσων τους ακούνε από τ' αριστερά.
Στη ΛΑΡΚΟ όποιος θέλει να δώσει πραγματικά έναν αγώνα που να εχει δυνατότητα να δώσει λύσεις, θα έπρεπε να εστιάσει όχι σε μια ενότητα που να περιέχει ό,τι θέλει να ακούσει το κάθε αυτί, αλλά σε αιτήματα και απαντήσεις που θα ενώσουν μόνιμους και εργολαβικούς των οποίων οι σχέσεις είναι τεταμένες (οι εργολαβικοί με πολύ κατώτερο μισθό κάνουν την δουλειά έχοντας έναν μόνιμο στο σβέρκο, χρόνια τώρα), ταυτόχρονα φοβούνται να δειχτούν, ελπίζοντας να τους συμπεριλάβει κάποια λύση. Πρέπει να ενώσουν και τους εργάτες με την υπόλοιπη κοινωνία με θέσεις που να δείχνουν το ενδιαφέρον τους για τα μεγάλα περιβαλλοντολογικά προβλήματα που υπάρχουν. Και γι' αυτά που θα δημιουργήσει η επέκταση της δραστηριότητας που ζητούν, για να είναι αποδοτικά εκμεταλλεύσιμο το κοίτασμα. Η ανησυχία για το περιβάλλον μπορεί να γίνει αιτία σύγκρουσης, βλέπε Χαλκιδική, Σκουριές.
Δίχως πάλη για ενότητα σε θέσεις που να ενώνουν αυτούς που πρέπει να δώσουν την μάχη καμία δυνατότητα για σοβαρό αγώνα δεν υπάρχει.
Και σε τεχνικό επίπεδο αυτή η πρόταση πρέπει να στηρίζεται στην προώθηση μιας μεταβατικής φάσης, όπου θα γίνουν οι απόλυτα αναγκαίες επισκευές, στον ήδη υπάρχοντα μηχανισμό παραγωγής της ΛΑΡΚΟ, για να μπορεί να λειτουργεί, χωρίς να θρηνούμε νεκρούς κάθε λίγο. Και θα πρέπει οι επισκευές να συμβαδίζουν με τον όποιο σταδιακό αναπροσανατολισμό της παραγωγής, με περιορισμούς όμως που να εξασφαλίζουν την διάσωση του περιβάλλοντος. Κάτι που καμία κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί και δεν πρόκειται ποτέ να δεχθεί και να εξασφαλίσει την χρηματοδότηση του.
Μόνο μια κυβέρνηση των εργαζόμενων μπορεί να δώσει λύσεις που να εξασφαλίζουν στους εργάτες μια αξιοπρεπή ζωή με σεβασμό στο περιβάλλον.
Υ.Γ. Πριν στεγνώσουν οι γραμμές του άρθρου, δυσάρεστα νέα για τους εργάτες, έφερε η συνάντηση με τον Σταϊκούρα στο υπουργείο στις 3/2/20 που είχε η παράταξη της ΔΑΚΕ μετά από πρόσκληση του υπουργού. Ενημέρωσε την παράταξη που τον στήριζε χρόνια τώρα, πως θα τρέξουν την πτωχευτική διαδικασία για την ΛΑΡΚΟ και δεν μπορεί να εγγυηθεί, ούτε την εργασία, ούτε τις αποζημιώσεις των εργατών που τον ψήφιζαν.

Σωτήρης Παπαδημητρίου
εργάτης