ΣΒΕΟΔ: ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 11 ΑΠΡΙΛΗ

Η λογική του κέρδους είναι τρομερή. Στάζει αίμα! Ξανά θρηνούμε και συμπαραστεκόμαστε στους συγγενείς και τους φίλους του 24χρονου συναδέλφου που το κυνήγι του νυχτοκάματου και οι φονικοί αγέρηδες τον έριξαν πάνω σε κολόνα, ενώ τελείωσε και η ζωή για το 19 χρονο συνάδελφο στη Θεσσαλονίκη.Υποσχόμαστε για αυτούς και όλους τους άλλους που χάθηκαν πάνω στο μηχανάκι ότι δεν θα σταματήσουμε μέχρι να δικαιωθεί ο αγωνάς μας. Ο αγώνας ενός πολυπληθούς πολυεθνικού προλεταριάτου με πρωτεργάτη τη Συνέλευση Βάσης Εργαζόμενων Οδηγων Δικύκλου.

Εργοδοτικά εγκλήματα
Οι δολοφονίες των εργατών που ονομάζονται εργατικά ατυχήματα και οι βαριοί τραυματισμοί είναι καθημερινό φαινόμενο στους κούριερ - ντελιβεράδες και εξωτερικούς υπαλλήλους.
Οι υπεύθυνοι των δολοφονιών αυτών, οι εργοδότες, παραμένουν στο απυρόβλητο, ενώ έχουν την κύρια ευθύνη μαζί με το αστικό κράτος και το νομοθετικό πλαίσιο που ειναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους. Όλοι ξέρουμε ότι πολλά αφεντικά, μας έχουν ανασφάλιστους ή μισοασφαλισμένους ενώ αρνούνται να μας πληρώνουν τις προσαυξήσεις από αργίες, νυχτερινά και τα δώρα.
Απαιτούν από εμάς τα πάντα όπως το να εργαζόμαστε δεκάωρα/δωδεκάωρα, πολλές φορές χωρίς ρεπό, κάτω από ακραίες καιρικές συνθήκες όπως παγετό - χιόνια- χαλάζι -καύσωνα και δυνατούς ανέμους. Απαιτούν να πηγαίνουμε γρήγορα τις παραγγελίες ανεξάρτητα από όλες αυτές τις συνθήκες και φυσικά πάντα έχουν λιγότερο προσωπικό και κακοσυντηρημένα μηχανάκια - όταν είναι δικά τους. Θέλουν να παίζουμε ρώσικη ρουλέτα με το κορμί μας. Και βέβαια δε νοιώθουν υποχρεωμένοι να παρέχουν δικό τους μηχανάκι, βενζίνες, εξοπλισμό και μέσα ατομικής προστασίας. Ακόμα και αν όλα πάνε καλά και είσαι τυχερός θα αρπάξεις σίγουρα ιγμορίτιδα- επιπεφυκίτιδα και θα καταστραφούν τα γόνατα, η μέση, ο αυχένας και λοιπά μυοσκελετικά προβλήματα. Δουλεύουμε στον δρόμο. Έτσι και αλλιώς οι κακοτεχνίες και οι κακοσυντηρημένοι δρόμοι, η συνεχής έκθεσή μας στους θορύβους και στη μόλυνση της πόλης όπως και όλη η κακή οδηγική κουλτούρα και εκπαίδευση κάνουν το εργασιακό μας περιβάλλον επικίνδυνο. Σκεφτείτε λοιπόν ότι αυτός ο κλάδος εργαζομένων που'χει σπάσει αυτό το άθλιο ρεκόρ εργατικών ατυχημάτων δεν εχει αναγνωριστεί καν, δεν παίρνει βαρέα ανθυγιεινά και κάποιοι που τους νοιάζει μόνο η πολιτική υπεραξία που μπορούν να αντλήσουν απο τα σωματεία που ελέγχουν, μας κατηγορούν για σεχταριστές και διασπαστές της εργατικής τάξης, (ουαί υμίν φαρισαίοι υποκριτές...). Μας κατηγορούν οτι δεν παλεύουμε για συλλογικές συμβάσεις την ώρα που παλεύουμε να αναγνωριστεί και να ενοποιηθεί ο κλάδος και να υπογράψουμε συλλογική σύμβαση. Μας λένε ότι χρωματίζουμε πολιτικά το σωματείο μας όταν πετάμε έξω τους φασίστες και τους ρατσιστές (αιδώς αχρείοι)...

Αναγνώριση ειδικότητας, συλλογική σύμβαση, βαρέα ανθυγιεινά
H απεργία μας στις 11 Απρίλη έρχεται μετά απο αλλεπάληλους θανάτους και βαρείς τραυματισμούς συναδέλφων, μετά από το ξεπούλημα των ΕΛΤΑ και το άνοιγμα της ταχυδρομικής αγοράς στους μεγαλοκαρχαρίες που έχουν επιβάλει «ενοικιαζόμενους» με μηνιαίες συμβάσεις, εντατικοποίηση, τις δουλεμπορικές εταιρείες της «ενοικιαζόμενης εργασίας», την δημιουργία εργαζομένων πολλών ταχυτήτων και όλα αυτά σε μια ανθηρή βιομηχανία που διαρκώς επεκτείνει τις δραστηριότητές της.

H εγκύκλιος, η κυβέρνηση και η πρώτη αναγνώριση μιας ντουζίνας χρόνων σκληρών αναμετρήσεων
Ο αγώνας του ΣΒΕΟΔ όλα αυτά τα χρόνια έχει αναγκάσει μέχρι και την γραφειοκρατική ΓΣΕΕ να βγάλει ανακοίνωση ότι στηρίζει τον αγώνα των διανομέων, delivery, courier και εξωτερικών διεκπεραιωτών... και ότι διεκδικούμε "μεταξύ άλλων εταιρικό μηχανάκι, βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας". Με αφορμή την εγκύκλιο που αναγκάστηκε να κατεβάσει η κυβέρνηση έχουν βγει στο κουρμπέτι κάθε είδους δημαγωγοί, πολιτικάντηδες και καθάρματα μη εξαιρουμένου του Mητσοτάκη και των χρυσαύγουλων να μιλάνε με "συμπάθεια" για τον κλάδο, αυτοί οι άθλιοι εχθροί της εργατικής τάξης ικανοί για κάθε ατιμία. Την ημέρα της έκδοσης της εγκυκλίου, Δευτέρα 28 Δεκέμβρη, εκπρόσωποι της ΣΒΕΟΔ βρέθηκαν στο υπουργείο για να καταθέσουν αίτημα για συνάντηση με τον υπουργό εν όψει της απεργίας που έχει εξαγγείλει το σωματείο για την Πέμπτη 11 Απρίλη 2019. Τους παραδόθηκε η περίφημη εγκύκλιος και ενημερώθηκαν σχετικά και ορίστηκε νέα συνάντηση για τις 15 Γενάρη. Έτσι, την Τετάρτη 15 Γενάρη εκπρόσωποι του σωματείου συναντήθηκαν με επιτροπή του υπουργείου. Ξεκαθαρίστηκε πως η εγκύκλιος κατάργησε ένα άρθρο που εξαιρούσε τους εργοδότες στις μεταφορές (υπηρεσιών, φακέλων και εδωδίμων ή μη προϊόντων) από την υποχρεωτική παροχή Μέσων Ατομικής Προστασίας. Με λίγα λόγια από τις 28 Δεκέμβρη 2018, οι εργοδότες είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν ΜΑΠ σε όλους τους οδηγούς δικύκλου, κούριερ, διανομείς και εξωτερικούς υπαλλήλους. Οι εργαζόμενοι διανομείς, κούριερ και εξωτερικοί υπάλληλοι, που θα καταγγείλουν στην Επιθεώρηση Εργασίας που υπάγεται η επιχείρηση, την ΜΗ ΠΑΡΟΧΗ ΜΑΠ θα δικαιώνονται και η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΧΕΙ ΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΑΠ. Αναφέρθηκε πως με βάση την ερμηνεία του ΣΒΕΟΔ πάνω στην εγκύκλιο, αποτελεί υποχρέωση του εργοδότη η παροχή εταιρικού δικύκλου. O κάθε εργαζόμενος διανομέας, κούριερ και εξωτερικός μπορεί να προσφύγει στο αρμόδιο ΣΕΠΕ και να διεκδικήσει αρχικά τα έξοδα κίνησης και σέρβις και στη συνέχεια εταιρικό μηχανάκι...

Αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη, οργάνωση στο σωματείο
Όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι ο αναλώσιμος εαυτός μας για τα αφεντικά δεν θάπρεπε να είναι τέτοιος για την συνείδηση που έχουμε για το επάγγελμά μας και την τάξη μας και εννοώ ότι αφορά όλη την εργατική τάξη. Μπαίνουμε από μόνοι μας στο ρόλο του θύματος ή παίρνουμε ενοχική στάση απέναντι στην εργοδοσία όταν δεν τρέχουμε κυριολεχτικά του σκοτωμού, όταν «καθυστερούμε» φορώντας κράνος γάντια και μπουφάν. Η εικόνα που βλέπουμε καθημερινά του εργαζόμενου που οδηγεί με το ένα χέρι -στο άλλο έχει το θερμομπόξ ή το κινητό- που οδηγεί βιαστικά και επικίνδυνα χωρίς να σέβεται πεζούς και τους υπόλοιπους οδηγούς πρέπει να σταματήσει. Τρέχοντας για να πάρουμε περισσότερα μπουρμπουάρ, και αναθεματίζοντας την μοίρα μας και νιώθοντας αξιολύπητοι για το επάγγελμα που κάνουμε – πάντα "προσωρινά", γιατί φανταζόμαστε πως κάποτε θα πιάσουμε την "καλή". ΟΧΙ. Πρέπει να το πάρουμε αλλιώς. Η εργασία μας δεν είναι βόλτα με το μηχανάκι. Πρέπει να επιτεθούμε στην κυρίαρχη εικόνα που πλασάρεται από τους εργοδότες, τα ΜΜΕ και το καπιταλιστικό σύστημα. Την εικόνα του «παιδιού» με το παπί πρέπει να την διαλύσουμε. Δεν είμαστε παιδιά για όλες τις δουλειές. Είμαστε σκληρά εργαζόμενοι με αξιοπρέπεια και σεβασμό για εμάς και τους άλλους οποιουδήποτε φύλλου ή χρώματος. Το επάγγελμα συστηματικά υποτιμάται και απαξιώνεται ώστε να είμαστε δέσμιοι της στυγνής εκμετάλλευσης και της απύθμενης εργοδοτικής ασυδοσίας. Να νιώθουμε πως είμαστε πάντα αναλώσιμοι.
Όχι συνάδελφοι. Είμαστε ανθρώπινα όντα που αναγκάζονται να πουλάνε την εργατική τους δύναμη. Είμαστε προλετάριοι που μας στερούνε τα πάντα γιατί τρέχουμε για την επιβίωση ενώ πρέπει να ζήσουμε. Να αρνηθούμε αυτόν τον ρόλο. Να πάρουμε τις τύχες μας στα χερια μας. Να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας και για την ελευθερία μας από την μισθωτή σκλαβιά εμείς και όλη η κοινωνία.
Θα επανέλθουμε με νεότερα για την απεργία της ΣΒΕΟΔ στο επόμενο φύλλο της Ν.Π. Ως τότε στο "ρελαντί" συνάδελφοι...
Kυριάκος Mουτίδης