ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΒΡΑΔΥΑ

Μια ξεχωριστή βραδυά

Ήταν πραγματικά ξεχωριστή η μέρα αυτή, Κυριακή 5/1/14, για τα μέλη και τους φίλους του ΕΕΚ, που παρακολούθησαν την υπέροχη παράσταση «Μια ξεχωριστή μέρα» στο θέατρο Skrow. Tο έργο βασίζεται στο φιλμ του Έττορε Σκόλα (1978), σε σκηνοθεσία Bασίλη Nικολαΐδη και σκηνικά Κυριάκου Κατζουράκη. Έδωσαν ρεσιτάλ ηθοποιΐας η Κάτια Γέρου και ο Νίκος Νϊκας. Το έργο θίγει με αριστοτεχνικό τρόπο τη ζωή των απλών ανθρώπων τον καιρό της παντοδυναμίας του μουσολινικού καθεστώτος, την ομοφοβία, τις προκαταλήψεις, τα βάσανα της καθημερινότητας.
Παρουσιάζει με τον πιο απλό αλλά συγκλονιστικό τρόπο τη θέση της γυναίκας μέσα σε ένα φασιστικό καθεστώς, που την αντιμετωπίζει ως μηχανή αναπαραγωγής, την ταπεινώνει και την κάνει να χάνει τον αυτοσεβασμό της, να αισθάνεται ένα τίποτα και να ντρέπεται. Άλλωστε, η ουσία του φασισμού βρίσκεται στην καταστροφή του ανθρώπινου μέσα στον άνθρωπο, όπως τόνισε στην συζήτηση που ακολούθησε την παράσταση ο Σ. Μιχαήλ. Έδωσε μάλιστα και μια πληροφορία από το London Review of books, 5-21-2013, που αξίζει να αναφερθεί γιατί είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό. Το ναζιστικό καθεστώς στη Γερμανία οδήγησε τους ομοφυλόφιλους, περίπου δέκα χιλιάδες, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης με βάση σχετικό νόμο της δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Μετά την απελευθέρωση, τους ελάχιστους που επέζησαν, οι νικητές «σύμμαχοι» τους έστειλαν στη φυλακή για να συμπληρώσουν την ποινή τους, αφού ο χρόνος στο στρατόπεδο δεν μετρούσε ως χρόνος φυλακής! Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτός ο νόμος έπαψε να ισχύει μόλις το 1967 στην Aνατολική Γερμανία και το 1973 στη Δυτική!
Ασφυκτικά τα όρια της αστικής δημοκρατίας, εξοντωτικά τα μέτρα της ενάντια σε κάθε διαφορετικότητα, έστω και αν καταδικάζει στα λόγια τους φασίστες για ανάλογα μέτρα. Χρειάζεται να προβληματισθούμε σοβαρά όλοι για τη φύση της εποχής και τη σοβαρότητα της κατάστασης που ζούμε.
Βγήκαμε από το θέατρο έχοντας όλοι την αίσθηση ότι η Κάτια Γέρου και ο Nίκος Nίκας μας έκαναν ένα υπέροχο δώρο.
Κ. Μάτσα