ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Ο λαός που βασανίζεται από την ανεργία, την φτώχεια και την εξαθλίωση δεν μπορεί και δεν έχει τίποτα να περιμένει από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το αντάλλαγμα που δίνει η κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις για την εκταμίευση άλλης μιας δόσης, είναι ο ‘σεβασμός στις υπάρχουσες συμφωνίες’, δηλαδή η -δηλωμένη πλέον- πλήρης υποχώρησή της από τη λαϊκή εντολή των εκλογών της 25ης Γενάρη. Για την εργατική τάξη και το φτωχό λαό, αυτό σημαίνει πως είτε θα συνεχίσει να διαλύεται κάθε όρος ζωής και ύπαρξης της -με τη σύμφωνη μάλιστα γνώμη της κυβέρνησης-, είτε η εργατική τάξη θα βγει μπροστά ως η μόνη κοινωνική δύναμη που μπορεί να καταργήσει τα μνημόνια των αφεντικών και των δανειστών.

Εδώ το ζήτημα της ανεργίας είναι κομβικό σημείο. Οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της ανεργίας είναι ψίχουλα για το μέγεθος της ανεργίας και ακόμα και αυτές οι υποσχέσεις δεν έχουν καμιά πιθανότητα να χρηματοδοτηθούν.

Σαφώς ο ίδιος ο καπιταλισμός γεννά τον εφεδρικό στρατό εργασίας. Αλλά ακριβώς η ενότητα αυτού του εφεδρικού στρατού εργασίας με την ενεργή εργατική τάξη είναι που μπορεί να γίνει ο νεκροθάφτης του συστήματος. Για να αντιμετωπίσει την ενότητα της εργατικής τάξης, το κεφάλαιο ανασταίνει τους βρικόλακες της Ιστορίας, εθνικιστές και ναζιστές, προετοιμαζόμενο για τη μεγάλη μάχη.

Στο Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα δεν αρνιόμαστε σε καμιά περίπτωση το δίκαιο αίτημα για επίδομα ανεργίας σε όλο το διάστημα της ανεργίας, για όλους και για όλες, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Το κεφάλαιο πρέπει να πληρώσει τη κρίση του. Όμως η  χρηματοπιστωτική  φούσκα ή η ασυδοσία των  αγορών(νεοφιλελευθερισμός) ήταν η απάντηση στο αδιέξοδο του μεταπολεμικού μοντέλου καπιταλιστικής ανάπτυξης(κεϋνσιανισμός) και πλέον όλα βρίσκονται σε πλήρες αδιέξοδο χωρίς να μπορεί να κάνουν ούτε μπρος ούτε πίσω. Το να παλεύουμε για την επαναφορά του -υποτιθέμενου- κράτους πρόνοιας είναι σαν να θέλουμε να ξαναγύρισουμε το ρολόι της Ιστορίας στην ‘ένδοξη’ εποχή της μεταπολεμικής Ευρώπης που για να υπάρξει απαίτησε έναν παγκόσμιο πόλεμο με εκατομμύρια θύματα και απίστευτες θηριωδίες.

Σίγουρα χρειάζεται να κινηθούμε στη βάση των καθημερινών αναγκών που δημιουργούν οι συνέπειες της κρίσης κι έτσι να αναπτύξουμε την αυτοοργάνωση στις γειτονιές, που πλέον αποτελούν τον κοινωνικό χώρο των άνεργων εργατικών μαζών. Για το ΕΕΚ η αυτοοργάνωση της εργατικής τάξης δεν έχει καμιά σχέση με τη φιλανθρωπία. Είναι ανεξάρτητη από το κεφάλαιο, το κράτος του, τις ΜΚΟ, τους δήμους, τις εκκλησίες και φυσικά είναι ανεξάρτητη από την κυβέρνηση. Δεν παλεύουμε να δημιουργήσουμε παστίλιες ανακούφισης του πόνου των εργατών, ούτε να κλείσουμε τρύπες για το κράτος των αφεντικών. Παλεύουμε για τροφή, στέγη, υγεία ώστε να σταθούμε στα πόδια μας για διεκδικήσουμε  το δικαίωμα μας να τσακίσουμε το αστικό σύστημα και το κράτος του. Παλεύουμε ώστε οι εργάτες να πάρουν στα χέρια τους τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις που κλείνουν, οι άστεγοι τα άδεια σπίτια, οι πεινασμένοι τα τρόφιμα των super-market.

Χωρίς να παραιτούμαστε από τα δίκαια αιτήματα που θέτουν οι συλλογικότητες των άνεργων, θέτουμε το ερώτημα συγκεκριμένα: Έχει το αίτημα για επίδομα ανεργίας κάποια αξία στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, όπου το όριο μεταξύ εργαζόμενου και άνεργου με την πλήρη ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας έχει γίνει δυσδιάκριτο;

Πιστεύουμε πως πρέπει εδώ και τώρα να συνδέσουμε το αίτημα με το ίδιο το δικαίωμα στη δουλειά, αυτό που οι καπιταλιστές μας αρνούνται. Η ίδια η δουλειά πρέπει να αποκτήσει το πραγματικό της περιεχόμενο, αυτό της προσφοράς σε μια κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης κι όχι το στρεβλό του καταναγκασμού σε μια ανθρωποφαγική κοινωνία αποξένωσης. Πιστεύουμε πως η οργάνωση της άνεργης εργατικής τάξης δεν μπορεί να γίνει με μια κλαδική λογική διαχωρισμού της από την ενεργή εργατική τάξη. Η πάλη κατά της ανεργίας δεν είναι απλά μια πάλη συνδικαλιστική αλλά μια πολιτική πάλη ενάντια στον ίδιο τον καπιταλισμό και στη βαθύτατη κρίση του. Η αγωνιστική κινητοποίηση και η οργάνωση των άνεργων είναι ζήτημα της πολιτικής πάλης και δράσης μας και είναι βέβαιο πως αυτά δεν θα διεξαχθούν στα πλαίσια του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και Εργατικών Κέντρων, που μάλιστα είναι οι εργοδότες στις συμβάσεις των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας.

Άρα ποιος πρέπει να βρεθεί μπροστά στον αγώνα;

Μια πρώτη απάντηση δόθηκε στις 3-6 Απρίλη με το Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης που οργανώθηκε από αγωνιζόμενα τμήματα της εργατικής τάξης (εργαζόμενοι του εργοστασίου της ΒΙΟΜΕ, καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί και σχολικοί φύλακες, οι εργάτες των Τσιμέντων Χαλκίδας, πρωτοπόροι αγωνιστές Κοινωνικών Ιατρείων) που έσπασαν την αναμονή και βροντοφώναξαν ότι «οι εργατικές και κοινωνικές μας ανάγκες είναι αδιαπραγμάτευτες». Στηρίξαμε ολόψυχα την πρωτοβουλία «των από τα κάτω» γιατί ακράδαντα πιστεύουμε ότι η μόνη ελπίδα είναι η αγωνιζόμενη και καταπιεσμένη τάξη. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο για τις ανάγκες μας για δουλειά, ζωή και αξιοπρέπεια.

Οι συλλογικότητες των ανέργων έχουν την επιλογή να οργανώσουν το δικό τους Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης, όχι απλά και μόνο διαμαρτυρίες τοπικές εδώ ή εκεί αλλά να ενωθούν έμπρακτα με τα μαχόμενα τμήματα της εργατικής τάξης που διεκδικούν τώρα, χωρίς όρους, προϋποθέσεις και συμβιβασμούς, τη ζωή που μας έκλεψαν.

 

Απαιτούμε:


-Να καταργηθούν τώρα όλοι οι μνημονιακοί νόμοι.


-Να ανοίξουν τα κλειστά εργοστάσια και επιχειρήσεις χωρίς καμιά αποζημίωση στα αφεντικά, κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση.


-Να επαναπροσληφθούν όλοι οι απολυμένοι και “διαθέσιμοι” εργαζόμενοι.


-Απαγόρευση των απολύσεων. Μοίρασμα του χρόνου εργασίας. Δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακές συνθήκες.

Η απαλλοτρίωση του μεγάλου κεφαλαίου και η αναδιοργάνωση της οικονομίας σε σοσιαλιστικές βάσεις από μια επαναστατική κυβέρνηση ολόκληρης της εργατικής τάξης είναι απλούστατα εντελώς αναγκαία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σε αυτή την κατεύθυνση το ΕΕΚ συμμετέχει στη διοργάνωση και καλεί την 3η Ευρωμεσογειακή Συνδιάσκεψη που θα γίνει 18-20 Ιουλίου 2015.  Οι ευρωμεσογειακές συνδιασκέψεις είναι μια πρωτοβουλία ανοιχτή σε κόμματα, οργανώσεις, κινήματα της εργατικής τάξης και αγωνιστές, από διαφορετικές πολιτικές παραδόσεις της επαναστατικής, κομμουνιστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς αλλά και του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού, αναρχοσυνδικαλιστικού κι αναρχικού χώρου.

 

 

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

 

ΑΘΗΝΑ: Συγκέντρωση και πορεία ενάντια στην ανεργία

Παρασκευή 8 του Μάη, 6μμ, Ομόνοια

http://www.eek.gr/index.php/oldermags/eventdetail/2600/151/athina-sygkentrosi-kai-poreia-enantia-stin-anergia