ΧΑΙΡΕΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Το EEK απευθύνει εγκάρδιο χαιρετισμό στους συντρόφους του NAP και της νKA και εύχεται επιτυχία στις εργασίες του 3ου συνεδρίου.

 

Με τους συντρόφους του NAP μας συνδέει μια 20ετής περίοδος κοινής αγωνίας και αγώνων για τον κομμουνιστικό προσανατολισμό του εργατικού κινήματος. Tόσο το EEK όσο και το NAP βγήκαμε από σχίσματα στα τέλη της δεκαετίας του 80, όταν η πλειοψηφία των κομμάτων και ηγεσιών στην αριστερά προσανατολιζόταν στην ταξική συνεργασία και τις συγκυβερνήσεις, ενώ οι σειρήνες του καπιταλισμού θριαμβολογούσαν για το «τέλος του κομμουνισμού» κηρύσσοντας το τέλος της ιστορίας.

 

Σήμερα, είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που βουλιάζει στη βαθύτερη κρίση στην ιστορία του απειλώντας να συμπαρασύρει την ανθρωπότητα στην καταστροφή, αν η παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση δεν βάλει τέλος στο σύστημα της μισθωτής σκλαβιάς. Kαθώς το EEK βαδίζει προς το 13ο συνέδριό μας, θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας την προβληματική μας.

 

Η συνολική προοπτική μας συνοψίζεται στην εισαγωγή του προσυνεδριακού μας ντοκουμέντου:

“Δεν υπάρχει πραγματική, βιώσιμη λύση μέσα στα πλαίσια ενός ιστορικά χρεοκοπημένου συστήματος. Η καπιταλιστική χρεοκοπία είναι παγκόσμια, αγκαλιάζοντας με διαφορετικό τρόπο και με διαφορετικούς ρυθμούς όλες τις χώρες, σε μια οικονομία κι έναν καταμερισμό εργασίας που έχει παγκοσμιοποιηθεί κι ελέγχεται από το χρηματιστικό κεφάλαιο. Είναι ιστορική ενσωματώνοντας και ξεπερνώντας όλες τις προηγούμενες, μαζί κι εκείνη του κραχ του 1929 και της δεκαετίας του 1930. Είναι δομική, καθώς όλες οι αντιφάσεις που δομούν και κινούν τον καπιταλισμό έχουν πια εκραγεί.

Η κόλαση δεν μεταρρυθμίζεται. Είναι φενάκη να περιμένει κανείς ένα καπιταλισμό “με ανθρώπινο (ή κεϋνσιανό) πρόσωπο”. Η μόνη οδός σωτηρίας από την κοινωνική καταστροφή είναι ο δρόμος της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης, της πάλης για την εργατική εξουσία, για τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό. Ο δρόμος που άνοιξε η Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917 και που τον έκλεισαν για δεκαετίες οι ήττες και οι γραφειοκρατίες του ρεφορμισμού και του σταλινισμού, σε Δύση και Ανατολή. Καιρός είναι πια να ολοκληρώσουμε το έργο του κόκκινου Οκτώβρη, να κάνουμε την Επανάσταση Διαρκή. Στη χώρα μας που ο λαός της γνωρίζει τα μαρτύρια του Ταντάλου, στην καταρρέουσα Ευρώπη της μαζικής ανεργίας και του ρατσισμού, στην φλεγόμενη Μέση Ανατολή, σε όλο τον κόσμο.

 

Χωρίς καθυστέρηση. Αν όχι τώρα, τότε πότε; Χωρίς αυταπάτες κι αναθέσεις σε διαχειριστές της αστικής εξουσίας και “σωτήρες” γραφειοκράτες. Η χειραφέτηση των εργαζομένων θα είναι έργο των ίδιων των εργαζομένων ή δεν θα υπάρξει. Χωρίς τυφλή εμπιστοσύνη ότι “όλα θα πάνε καλά” από μόνα τους. Η πάλη θα είναι παρατεταμένη με απότομες στροφές, κινδύνους κι ευκαιρίες. Απαιτεί ταξική ενότητα ενάντια στον κοινό εχθρό αλλά κι ενάντια σε κάθε μορφή ταξικής συνεργασίας με τους εκμεταλλευτές, Ενιαίο Μέτωπο των καταπιεσμένων αλλά και συνειδητή θεωρητική και πρακτική προετοιμασία, οργάνωση με επαναστατικό πρόγραμμα και όραμα, εκπαίδευση μέσα στο μαζικό εργατικό λαϊκό κίνημα μιας μαχητικής πρωτοπορίας συσπειρωμένης σε επαναστατικά κόμματα νέου τύπου και μιαν επαναστατική Διεθνή, που για μας, για το EEK, είναι η Τέταρτη Διεθνής.”

 

Καθώς τα ντοκουμέντα σας και ο προβληματισμός στην προσυνεδριακή σα;ς συζήτηση σε ορισμένα κρίσιμα σημεία διασταυρώνονται με τον δικό μας προβληματισμό θα θέλαμε να τα επισημάνουμε πολύ συνοπτικά τα εξής :

 

Ευρωπαϊκή Ένωση και ευρώ: το όλο σχέδιο του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού για την ΕΕ και το ευρώ ήταν και πριν την κρίση και είναι ακόμα περισσότερο τώρα που μέσα στην κρίση απειλείται με διάλυση, καταστροφικό για την εργατική τάξη και τις λαϊκές μάζες της Ευρώπης . Κανένας συμβιβασμός δεν είναι δυνατός όπως επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ,. Η ρήξη είναι μονόδρομος για την μόνη διέξοδο από την κρίση, την σοσιαλιστική. ΕΕ και ευρώ είναι αλληλένδετα μέρη του ίδιου σχεδίου και δεν μπορούν να διαχωριστούν. Δεν υπάρχει μισή ρήξη ή ρήξη με την μέθοδο της σαλαμοποίησης (“ έξοδος από Ευρωζώνη, όχι από την ΕΕ”)που προκρίνει το Σχέδιο Β ή και η Αριστερή Πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ουσιαστικά αντανακλούν τις άλυτες ταλαντεύσεις του ίδιου του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ συνολικά. Το ζήτημα δεν αφορά απλώς την μακροπρόθεσμη στρατηγικήβ ούτε μόνο καλλιεργεί αυταπάτες. Έχει άμεσες παραλυτικές πολιτικές συνέπειες. Ρήξη με τα Μνημόνια και τις δεσμεύσεις για το μη βιώσιμο χρέος δεν γίνεται φεύγοντας από την Ευρωζώνη και παραμένοντας προτεκτοράτο του Βερολίνου και των Βρυξελλών ούτε βέβαια με την ολέθρια ψευδαίσθηση μιας εθνικής καπιταλιστικής “ανάπτυξης” κι “αυτάρκειας” σε συνθήκες παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Έξοδος από την ΕΕ και το ευρώ είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη: ή είναι έξοδος από τον καπιταλισμό και πάλη για την σοσιαλιστική ενοποίηση της Ευρώπης ή είναι αντιδραστική ουτοπία.

 

Εργατική εξουσία. Η συστημική κρίση έχει μετατραπεί, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, σε συνολική κρίση πολιτικής εξουσίας.. Είναι αδύνατη μια πολιτική σταθεροποίηση της όποιας αστικής κυβέρνησης σε συνθήκες ακραίας οικονομικής-κοινωνικής αποσταθεροποίησης. Στόχος μας και μάλιστα χωρισμένος από την πάλη για εργατική εξουσία δεν μπορεί να είναι “πρώτα, ο κλονισμός της αστικής εξουσίας” ( που ήδη κλονίζεται από την κρίση) και “μετά η πάλη για την ανατροπή της αστικής κυριαρχίας”. Οι διαφορετικές στιγμές της ταξικής αναμέτρησης δεν μετατρέπονται τεχνητά σε διαδοχικά στάδια. Όπως δεν υπάρχει σταδιακή αποχώρηση από την ΕΕ έτσι δεν υπάρχει και σταδιακή σαλαμοποίηση στην διαδικασία της επαναστατικής ανατροπής του χρεωκοπημένου καπιταλισμού. Κάτι τέτοιο βοηθάει την προσαρμογή στον “αριστερό κυβερνητισμό” αντί να μας διαχωρίζει με σαφήνεια: μια αληθινή κυβέρνηση της Αριστεράς ή θα είναι κυβέρνηση των εργαζομένων στηριγμένη στα όργανα της εργατικής εξουσίας ή κινδυνεύει να γίνει προθάλαμος μιας Βάρκιζας και μιας νέα Χιλιανής τραγωδίας.

 

Μέτωπο, ενιαίο, ταξικό. Τα παραπάνω δεν εμποδίζουν την αναγκαία όσο ποτέ συμπαράταξη της Αριστεράς , των εργατικών οργανώσεων, των κοινωνικών αγωνιστών, σε ταξική βάση, από την εδώ μεριά του οδοφράγματος ενάντια στον κοινό ταξικό εχθρό. Σε σας, σύντροφοι του ΝΑΡ και της νΚΑ ,βλέπουμε προπαντός τους πολύτιμους συναγωνιστές μας στην πάλη για την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης από αστούς και γραφειοκράτες. Βάρκιζα , τέλος!

 

Με συντροφικούς χαιρετισμούς

η Κεντρική Επιτροπή του ΕΕΚ

Aθήνα 28 Nοεμβρίου 2013