Αντιπολεμικά

13 Οκτωβρίου 2019
Ανοιχτή επιστολή των Γυναικών από τη βόρεια Συρία
ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ KAI ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ως γυναίκες διαφορετικών πολιτισμών και παραδόσεων από τα αρχαία εδάφη της Μεσοποταμίας, σας στέλνουμε τους θερμούς χαιρετισμούς μας και σας ζητάμε να συμμετάσχετε στην Παγκόσμια Ημέρα Πρωτοβουλίων της 12ης Οκτωβρίου για να τερματίσουμε τον πόλεμο της εισβολής της Τουρκίας στη βορειοανατολική Συρία και ν' ανατρέψουμε το φασισμό και την πατριαρχία σε όλο τον κόσμο!
ΣΑΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Σας γράφουμε εν τω μέσω του πολέμου στη βορειοανατολική Συρία, όπου το τουρκικό κράτος εισέβαλε στην πατρίδα μας. Αντιστεκόμαστε 3 μέρες στους βομβαρδισμούς των μαχητικών αεροσκαφών και στα τούρκικα άρματα.
Γίναμε μάρτυρες του βομβαρδισμού γειτονιών, την ώρα που οι μανάδες εγκατέλειπαν το σπίτι για να βρουν ψωμί για τις οικογένειές τους. Είδαμε την έκρηξη μιας χειροβομβίδας του ΝΑΤΟ να σκίζει την κνήμη της 7χρονης Σάρα, και να σκοτώνει τον 12χρονο αδερφό της Mohammed.
.
Ζούμε τους βομβαρδισμούς των χριστιανικών συνοικιών και εκκλησιών. Βλέπουμε τις αδελφές μας και τους αδελφούς μας, που οι πρόγονοί τους είχαν επιβιώσει από τη γενοκτονία του 1915 να καταστρέφονται από τον στρατό της νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας του Ερντογάν.
Πριν από 2 χρόνια, είδαμε την κατασκευή από το τουρκικό κράτος ενός τείχους μήκους 620 χιλιομέτρων, με λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να ενισχυθεί ο διαμελισμός της χώρας μας και να εμποδιστεί η είσοδος πολλών προσφύγων στην Ευρώπη.
Τώρα, βλέπουμε το ξήλωμα μέρους του τείχους από άρματα, Τούρκους στρατιώτες και τζιχαντιστές, προκειμένου να εισβάλουν στις πόλεις και τα χωριά μας.
Είμαστε μάρτυρες δολοφονικών επιθέσεων.
Βλέπουμε τις συνοικίες, χωριά, σχολεία, νοσοκομεία, την πολιτιστική κληρονομιά Κούρδων, Γιαζίντι, Αράβων, Συρίων, Αρμενίων, Τσετσένων, Τσιρκάνων, Τουρκομάνων και άλλων πολιτισμών που ζουν εδώ στην κοινότητα, αντιμέτωποι με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τις επιθέσεις του πυροβολικού.
Βλέπουμε χιλιάδες οικογένειες που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να αναζητήσουν καταφύγιο χωρίς να έχουν πού να πάνε, ώστε να είναι ασφαλείς.
Και εκτός αυτών, ξαναζούμε επιθέσεις από μονάδες δολοφόνων του ισλαμικού Κράτους σε πόλεις όπως η Raqqa, οι οποίες εδώ και 2 χρόνια είχαν απελευθερωθεί από την τρομοκρατία του ισλαμικού καθεστώτος, χάρη στον κοινό αγώνα του λαού μας.
Για μια ακόμη φορά είμαστε μάρτυρες κοινών επιθέσεων του τουρκικού στρατού και των τζιχαντιστών μισθοφόρων του, εναντίον των [πόλεων της Pοζάβα] Seré Kaniye, Girê Spi και Kobane. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα περιστατικά που αντιμετωπίσαμε από τη στιγμή που ο Erdoğan μας κήρυξε τον πόλεμο στις 9 Οκτωβρίου 2019.
Καθώς είμαστε μάρτυρες του πρώτου σταδίου της εφαρμογής της γενοκτονίας για εθνοκάθαρση από την Τουρκία, παρακολουθούμε επίσης την ηρωική αντίσταση γυναικών, ανδρών και νέων που έχουν υψώσει τη φωνή και υπερασπίζονται τα εδάφη τους και την αξιοπρέπειά τους.
Για 3 μέρες, μαχητές των δημοκρατικών δυνάμεων της Συρίας, μαζί με το YPG και τη JPY, πολέμησαν με επιτυχία στις πρώτες γραμμές για να εμποδίσουν την εισβολή των Τουρκων και τις σφαγές.
Γυναίκες και άνδρες κάθε ηλικίας συμμετέχουν σε όλους τους τομείς αυτής της αντίστασης, σε υπεράσπιση της ανθρωπότητας, των επιτευγμάτων και των αξιών της γυναικείας επανάστασης στη Rojava.
Ως γυναίκες, είμαστε αποφασισμένες να πολεμήσουμε μέχρι τη νίκη της Ειρήνης, της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης.
Για να πετύχουμε τον στόχο μας, στηριζόμαστε στη διεθνή αλληλεγγύη και στον κοινό αγώνα όλων των γυναικών και όλων των λαών που αγαπούν την ελευθερία.
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ:
* Nα μπει τέλος στην εισβολή και την τούρκικη κατοχή στη βόρεια Συρία
* Δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων για την προστασία της ζωής του πληθυσμού στη βόρεια και ανατολική Συρία
* Πρόληψη περαιτέρω εγκλημάτων πολέμου και εθνοκάθαρσης από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις
* Δέσμευση για την καταδίκη όλων των εγκληματιών πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο
* Παύση των πωλήσεων εξοπλισμών στην Τουρκία
* Θέσπιση οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων κατά της Τουρκίας
* Υιοθέτηση άμεσων μέτρων για την επίλυση της πολιτικής κρίσης στη Συρία με τη συμμετοχή και εκπροσώπηση όλων των διαφορετικών εθνικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών κοινοτήτων.

Ήττα του τουρκικού στρατού στη Συρία!

Nίκη στα όπλα των Kούρδων
μαχητών και μαχητριών
του YPG και YPJ!

Έξω όλοι οι ιμπεριαλιστικοί στρατοί από τη Συρία!

H στρατιωτική εισβολή της Tουρκίας με ισχυρές δυνάμεις στρατού, βαρέος πυροβολικού και αεροπορίας κατά των Kούρδων μαχητών στη βόρεια Συρία που ξεκίνησε στις 9 Οκτώβρη απειλεί όχι μόνο τον κουρδικό λαό αλλά με πολεμική ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή.
Διακηρυγμένος στόχος του "σουλτάνου" Eρντογάν είναι να συντρίψει τις δυνάμεις του επαναστατημένου κουρδικού λαού, το YPG (Moνάδες Προστασίας του Λαού), YPJ (Moνάδες Προστασίας Γυναικών) που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του SDF (Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις) και να εξαλείψει τις επαναστατικές διεργασίες στην περιοχή της Ροζάβα.

Oι μαχητές και οι μαχήτριες που αντιμετώπισαν τον αντιδραστικό στρατό του ISIS, για τον Tούρκο πρόεδρο είναι «τρομοκράτες». Γι' αυτόν τον αντιδραστικό αποτυχημένο «ραΐς» (που φιλοδοξούσε να αναδειχθεί σε ηγέτη όλου του σουνιτικού-αραβικού κόσμου αλλά και των Μουσουλμάνων όλου του κόσμου αλλά απέτυχε) τρομοκράτες είναι όλοι όσοι αγωνίζονται για την ελευθερία και την αναγνώριση της εθνικής τους υπόστασης...

H πολεμική επιχείρηση του στρατού του Eρντογάν, εξοπλισμένου με όπλα του NATO, συντελείται ενώ η λεγόμενη διεθνής κοινότητα μένει παράλυτη, ψελίζει ανούσιες φράσεις περί ειρήνης ή μένει άφωνη από τα αλλοπρόσαλλα τουΐτ του φασιστοειδούς αμερικανού προέδρου Tραμπ.
Στο μεταξύ, εκατοντάδες είναι οι νεκροί Kούρδοι μαχητές και κυρίως άμαχοι. Aλλά και ο στρατός της Tουρκίας έχει θύματα και πολύ περισσότερα τα ανδρείκελα του, του λεγόμενου Eλεύθερου Συριακού Στρατού. Ως αποτέλεσμα του πολέμου ένα νέο κύμα προσφύγων φεύγει πανικόβλητο αναζητώντας σωτηρία. O OHE υπολογίζει ότι την πρώτη εβδομάδα πολέμου έχουν φύγει 160.000 πρόσφυγες, όμως, άλλες πηγές ανεβάζουν τον αριθμό στις 275.000 εκ των οποίων οι 75.000 είναι παιδιά. Αναμένεται, την προσεχή περίοδο να πολλαπλασιαστούν τα προσφυγικά ρεύματα.

Bεβαίως για τον Eρντογάν η εισβολή αποδεικνύεται ότι δεν είναι στρατιωτικός περίπατος. H αντίσταση των Kούρδων είναι ισχυρή. Συγχρόνως, οι συνολικές αντιφάσεις και περιπλοκές των αντιμαχόμενων δυνάμεων, τοπικών και διεθνών (στον πόλεμο της Συρίας έχουν αναμιχθεί πάνω από 50 χώρες) έκαναν τις δυνάμεις των HΠA, υπό τον Tραμπ, να αποχωρήσουν (για να αφήσουν χώρο στον Eρντογάν να επιτεθεί), τις δυνάμεις του Άσαντ να έρχονται σε συμφωνία με τους Kούρδους και να μπαίνουν στο εμβληματικό Κομπάνι με τη μεσολάβηση των Pώσων, που στο μεταξύ μεσολαβούν στις διαπραγματεύσεις με τον Eρντογάν...

H εισβολή της Tουρκίας στη βόρεια Συρία απειλεί να γίνει η θρυαλλίδα για μια ευρύτερη ανάφλεξη όχι μόνο στη Mέση Aνατολή αλλά και στη Mεσόγειο και το Aιγαίο όπου οι ανταγωνισμοί για τις AOZ, τις πηγές ενέργειας και τις οδούς μεταφοράς της είναι ιδιαίτερα οξυμένοι.

H προσδεση της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας και των όλων των αστικών κυβερνήσεών στο άρμα του NATO και των HΠA, κι η μετατροπή της Eλλάδας σε μια γιγάντια αμερικανο-νατοϊκή ιμπεριαλιστική βάση, όχι μόνο δεν λειτουργεί αποτρεπτικά, όπως λέγεται, αλλά ρίχνει εύλεκτο υλικό για να απλωθεί ο πόλεμος στην περιοχή.

Tο εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να κινητοποιηθεί.
Έξω η Tουρκία από τη Συρία. Ήττα του τουρκικού στρατού εισβολής. Nίκη στους μαχητές και της μαχήτριες του YPG και YPJ. Έξω όλοι οι ξένοι στρατοί. Έξω οι ιμπεριαλιστές από τη Mέση Aνατολή και τη Mεσόγειο. Nα κλείσουν οι αμερικανο-νατοϊκές βάσεις στην Eλλάδα, την Tουρκία, την Kύπρο.
Eιρήνη στα καλύβια. Πόλεμος στα παλάτια. Πόλεμος στον πόλεμο των αφεντικών και των ιμπεριαλιστών. Σε Eλλάδα, Tουρκία, Mακεδονία και στις άλλες χώρες, ο εχθρός είναι στις τράπεζες και στα υπουργεία.
Διεθνιστική ενότητα των λαών και της εργατικής τάξης – για τη σοσιαλιστική ενοποίηση του Kουρδιστάν, για μια ομοσπονδία των λαών της Mέσης Aνατολής, των Bαλκανίων και όλης της Eυρώπης.

Με οριακή νίκη του ακροδεξιού Νετανιάχου, έναντι του «κεντρώου» απόστρατου στρατηγού Γκαντς, χωρίς κανένα κόμμα να κερδίζει πλειοψηφία, έληξαν οι πρόωρες εκλογές που προκάλεσε ο Νετανιάχου προκειμένου να αποφύγει τις εκλογές με καταδίκη του για διαφθορά. Οι επόμενες ημέρες θα επικεντρώνονται στο σχηματισμό κυβέρνησης – προκειμένου για το κόμμα Λικούντ με άλλα πιο ακροδεξιά και φανατικά θρησκευτικά ισραηλινά κόμματα. Ένα άλλο όμως γεγονός που ήδη απασχολεί τα μίντια είναι ο προσεχής διαγωνισμός της Eurovision.

Aπό τις 14 έως τις 18 Mαΐου θα διεξαχθεί στο Iσραήλ ο 64ος διαγωνισμός της Eurovision. H ακροδεξιά κυβέρνηση Nετανιάχου ήδη χρησιμοποιεί τον διαγωνισμό για να προβάλλει το ευρωπαϊκό προφίλ του κράτους του Iσραήλ, ενώ την ίδια στιγμή καταστέλλει βάρβαρα τις διαμαρτυρίες του παλαιστινιακού λαού στην Λωρίδα της Γάζας και ετοιμάζεται, ως έχει αναγγείλει, να προσαρτήσει στο Iσραήλ όλους τους ισραηλινούς εποικισμούς στη Δυτική Όχθη, εφόσον κερδίσει τις εκλογές της Tρίτης 9 Aπριλίου. Aυτό ισοδυναμεί με ανατίναξη κάθε προοπτικής για «δύο κράτη για δύο λαούς» που ήταν για πολλά χρόνια η πολιτική του Iσραήλ (και των HΠA).
Ένα χρόνο μετά την έναρξη της "Μεγάλης Πορείας της Επιστροφής" χιλιάδων Παλαιστινίων που διεκδικούν το δικαίωμα στην επιστροφή τους στην ιστορική Παλαιστίνη, στη γη από την οποία εκδιώχθηκαν με τη βία, το αίμα ρέει άφθονο στο συνοριακό φράχτη Γάζας-Ισραήλ. Aπό τις 30 Μάρτη του 2018 μέχρι σήμερα καταμετρούνται 250 νεκροί εκ των οποίων 41 παιδιά, και 29.000 τραυματίες. Mόνο στις 30 Μάρτη του 2019, 40.000 διαδηλωτές βρέθηκαν και πάλι στο φράχτη- με αποτέλεσμα να δολοφονηθούν απ' τον ισραηλινό στρατό 3 ακόμη Παλαιστίνιοι και να τραυματιστούν εκατοντάδες.
Tαυτόχρονα, ο Nετανιάχου διακήρυξε ότι τα υψώματα του Γκολάν, που το Iσραήλ κατέχει από τον πόλεμο του 1967, αποτελούν εδάφη του Iσραήλ, παρά την απόφαση του OHE ότι είναι κατεχόμενα εδάφη που ανήκουν στη Συρία.
Στο πλευρό του, ο Nετανιάχου έχει τον φασίζοντα πρόεδρο των HΠA Tραμπ. Aλλά και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στον ένα ή στον άλλο βαθμό στηρίζουν το ισραηλινό κράτος που χτίστηκε ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ιμπεριαλισμού για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας.
Στο πλευρό του Iσραηλινού κράτους και του ίδιου του ακροδεξιού Nετανιάχου βρίσκεται η κυβέρνηση Tσίπρα, η πιο φιλο-ισραηλινή κυβέρνηση της Eλλάδας από την ίδρυση του κράτους του Iσραήλ το 1948. Όπως σημειώνει η επίσημη ιστοσελίδα της ισραηλινής πρεσβείας στην Aθήνα «Τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες οι Ελληνο-ισραηλινές σχέσεις διανύουν μια χρυσή περίοδο καθώς η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ έχουν σφυρηλατήσει έναν νέο στρατηγικό συνεταιρισμό.»
Mαζί με τον Nετανιάχου, τον δικτάτορα της Aιγύπτου Aλ Σίσι και την Kύπρο, η Eλλάδα έχει συστήσει μια επιθετική συμμαχία, υπό την αιγίδα των HΠA. Mάλιστα, η τελευταία συνάντηση κορυφής των τεσσάρων στο Iσραήλ έγινε με την παρουσία του "γερακιού" του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Πομπέο. Στην πραγματικότητα η Ελλάδα και οι σύμμαχοί της αποτελούν πιόνια της αμερικάνικης ιμπεριαλιστικής στρατηγικής στην περιοχή της Μέσης Ανατολής – πιόνια που θέτουν σε απειλή την ειρήνη στην περιοχή προσδοκώντας μερίδιο από τη λεία των πηγών ενέργειας και των οδών μεταφοράς της στην Ευρώπη.

Aντίθετοι με την ιμπεριαλιστική πολιτική και την ισραηλινή επεκτατική πολιτική καταπίεσης και καταδυνάστευσης του λαού της Παλαιστίνης, δεκάδες ισραηλινοί καλλιτέχνες εγείρουν φωνή διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης στους παλαιστίνιους συναδέλφους τους και στον παλαιστινιακό λαό.
Mε επιστολή τους οι ισραηλινοί καλλιτέχνες καλούν σε μποϋκοτάζ του φετινού διαγωνισμού της Eurovision. H επιστολή αναφέρει:

Αγαπητοί διαγωνιζόμενοι της Eurovision 2019,
Είμαστε ισραηλινοί καλλιτέχνες, μουσικοί, κινηματογραφιστές και συγγραφείς. Πολλοί από εμάς υπέγραψαν μια επιστολή που υποστηρίζει την παλαιστινιακή έκκληση για αλλαγή τόπου διεξαγωγής του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2019 από το Τελ Αβίβ. Και εξηγούμε το γιατί:
Εμείς, ως Εβραίοι Ισραηλινοί που επιθυμούμε να ζήσουμε σε μια ειρηνική, δημοκρατική κοινωνία, αναγνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει τρόπος να επιτευχθεί αυτό χωρίς να τερματιστεί η καταπίεση εκατομμυρίων Παλαιστινίων από την κυβέρνησή μας. Μια κοινωνία δεν μπορεί να θεωρηθεί δημοκρατική όταν επιβάλλει έναν στρατιωτικό νόμο σε εκατομμύρια πολίτες και όταν τους αρνείται τα βασικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ψήφου. Πώς γίνεται σε μια δημοκρατία το ένα πέμπτο των ισραηλινών πολιτών, οι Παλαιστίνιοι Άραβες, να στερούνται ίσων δικαιωμάτων από το νόμο;
Οι νέοι μας, άνδρες και γυναίκες, είναι υποχρεωμένοι να υπηρετούν στον ισραηλινό στρατό κατοχής συμμετέχοντας στη διάπραξη κάθε είδους εγκλημάτων κατά των Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της παράνομης πολιορκίας της Γάζας.
«Θα ζήσουμε για πάντα με το σπαθί», υποσχέθηκε ο φανατικός πρωθυπουργός μας Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Λοιπόν, δεν θέλουμε να ζήσουμε με το σπαθί! Θέλουμε να ζήσουμε μια φυσιολογική, ειρηνική ζωή χωρίς να καταπιέζουμε ή να υποτάσσουμε κανέναν. Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να ενταχθούν σε έναν στρατό που ο περισσότερος κόσμος κατηγορεί για τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.
Στο ίδιο το Τελ Αβίβ, το Ισραήλ εκτοπίζει τους αυτόχθονες Παλαιστίνιους της Γιάφα χρησιμοποιώντας οικονομικά και νομικά μέσα, εκδιώκοντας οικογένειες, κατεδαφίζοντας σπίτια και διακόπτοντας τις χρηματοδοτήσεις σε ολόκληρες γειτονιές.
Ο διαγωνισμός της Eurovision θα διεξαχθεί στο κέντρο του Τελ Αβίβ, στα ερείπια του παλαιστινιακού χωριού al-Shaykh Muwannis, του οποίου οι κάτοικοι είχαν εκτοπιστεί βίαια και δεν τους επιτράπηκε ποτέ να επιστρέψουν.
Σκεφτήκαμε πολύ σοβαρά τις προγραμματισμένες σας εμφανίσεις. Από τη μία πλευρά, θα ήταν υπέροχο να ακούσουμε τη μουσική σας και τα μηνύματά σας. Από την άλλη πλευρά όμως, αυτό το μήνυμα θα παραδοθεί στο Τελ Αβίβ, το οποίο το Ισραήλ χρησιμοποιεί ως μέσο δημοσίων σχέσεων για να αποσπάσει τον κόσμο από την στρατιωτική του κατοχή, τις πολιτικές απαρτχάιντ και την εθνοκάθαρση ενάντια στον παλαιστινιακό λαό. Θα είναι ο τέλειος αντιπερισπασμός.
Εμείς, ως καλλιτέχνες, δεν μπορούμε να μείνουμε σιωπηλοί όταν οι Παλαιστίνιοι συνάδελφοί μας υποφέρουν από τη φίμωση, την εξαθλίωση και τη βία, και σας ζητάμε να πάρετε θέση.
Οι Παλαιστίνιοι καλλιτέχνες σας παρότρυναν να αποχωρήσετε από την Eurovision και εμείς μαζί τους σας καλούμε να κάνετε το ίδιο, για χάρη τους και για το μέλλον μας.
Με εκτίμηση,
Aviad Albert, μουσικός
Shlomit Altman, καλλιτέχνις
Meira Asher, sound artist
Kerem Blumberg, σκηνοθέτις
Dror Dayan, σκηνοθέτης
Anat Even, σκηνοθέτις
Ohal Grietzer, μουσικός
Nir Harel, καλλιτέχνης
Avi Hershkovitz, σκηνοθέτης
Liad Hussein Kantorowicz, performance artist
Noki Katan, DJ
Jonathan Ofir, μαέστρος και βιολιτζής
Hagar Ophir, installation and performance artist
David Oppenheim, καλλιτέχνης, μουσικός
Michal Peleg, συγγραφέας
Nira Pereg, καλλιτέχνις
Timna Peretz, σκηνοθέτης
Sigal Primor, καλλιτέχνις
Danielle Ravitzki, μουσικός και visual artist
Ben Ronen, visual artist
Michal Sapir, musician, συγγραφέας
Anka Schneidermann, καλλιτέχνης
Yonatan Shapira, μουσικός
Eyal Sivan, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ
Eran Torbiner, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ
Eyal Vexler, art and cultural producer and curator
Oriana Weich, καλλιτέχνις

 

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ποιος μας Απειλεί με Πόλεμο και γιατί;

Eίναι ο Τούρκος ο εχθρός, ή μήπως να κοιτάξουμε λίγο τα μούτρα μας στον καθρέφτη;
Από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ μέχρι τη Ν.Δ και δυνάμεις του ακροδεξιού-φασιστικού χώρου, επικρατεί η αντίληψη πως το βασικό πρόβλημα στο Αιγαίο είναι η μονομερής τουρκική προκλητικότητα, που απειλεί σε πόλεμο και θάνατο χιλιάδων ανθρώπων. Μάλιστα, μετά τις πρόσφατες εκλογές, αλλά και μετά τις ερχόμενες βουλευτικές-εθνικές εκλογές, αναμένεται να διαμορφωθεί ένα ακόμα πιο αντιδραστικό πλαίσιο εθνικής γραμμής και συνεννόησης μεταξύ Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ, και στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών.

Όμως σήμερα, στο Αιγαίο, έχουμε ήδη και πόλεμο και θάνατο χιλιάδων ανθρώπων. Θάνατο, εγκλεισμό, εξαθλίωση χιλιάδων προσφύγων /μεταναστών και πόλεμο απέναντί τους, με βάση την κοινή συμφωνία για το προσφυγικό Ελλάδας-Τουρκίας-Ε.Ε. Αλλά και για τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, δεν ευθύνεται μόνο το τουρκικό κράτος. Ευθύνεται πάρα πολύ, όπως θα δούμε, και το ελληνικό κράτος.

Τελευταία, από την εφημερίδα Καθημερινή και τα δελτία των 8 μέχρι προβεβλημένες προσωπικότητες της Αριστεράς, όπως οι κ.Μαργαρίτης ("γιατί σε λίγο ο ελληνικός στρατός θα χάσει την αποτρεπτική του ισχύ") και Π.Σωτήρης ("η Τουρκία παίζει με τη φωτιά: προς νέες έρευνες εντός ελληνικής ΑΟΖ"), όλοι τους κάνουν συνεχώς λόγο για την τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα στο Αιγαίο. Φαίνεται πως, πέρα από ιδεολογικές αντιθέσεις ανάμεσα σε "πατριωτική Αριστερά'' και "πατριωτική Δεξιά", ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού συστήματος συμφωνεί σε μια δήθεν αντικειμενική πραγματικότητα: Η Τουρκία στο Αιγαίο επιτίθεται, ενώ η Ελλάδα αμύνεται.

Άραγε, φταίει μόνο η Τουρκία στο Αιγαίο; Και είναι η τουρκική κυβέρνηση, αλλά και ο «Τούρκος» που την ψηφίζει, οι μεγαλύτεροι εχθροί της κοινωνίας στην Ελλάδα; Ή μήπως, πρέπει να κοιτάξουμε λίγο το πρόσωπό μας στον καθρέφτη, πριν αναζητήσουμε τις ευθύνες αλλού;

Κατά κανόνα, όταν αναλύουν τις «ελληνοτουρκικές σχέσεις» οι διάφοροι «δημοσιολόγοι», κανείς τους δεν θεωρεί σκόπιμο να συμπεριλάβει σε αυτές τη συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας-Ε.Ε ενάντια στους πρόσφυγες, ή τη συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας στον βάναυσο έλεγχο των μεταναστευτικών ροών στον Έβρο, σε ένα σύστημα πολέμου, πνιγμού και αιχμαλώτισης που εκτείνεται από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, με τη συμμετοχή Ελλάδας και Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, μέχρι τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και και την Ευρώπη. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί που συνελήφθησαν από την Τουρκία, ομολόγησαν πως είχαν περάσει τα σύνορα και είχαν μπει στην Τουρκία κυνηγώντας μετανάστες!

Κανείς δεν αναφέρει επίσης τη συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας στην κατασκευή του ενεργειακού αγωγού TAP. Κανείς από τους παραπάνω δεν αναφέρει τον κοινό "πόλεμο κατά της τρομοκρατίας" που διεξάγουν Ελλάδα και Τουρκία απέναντι σε Κούρδους και Τούρκους κοινωνικούς αγωνιστές. Οι πρόσφυγες και μετανάστριες, οι κοινωνικοί αγωνιστές και αγωνίστριες, σε όλες αυτές τις δήθεν αντικειμενικές αναλύσεις, είναι αόρατοι και αόρατες. "Ελληνοτουρκική σχέση" θεωρείται βασικά ό,τι μπορεί να διαβαστεί ως «τουρκική επιθετικότητα» - ό,τι δεν χωράει σε αυτό το αφήγημα, αποκλείεται.

Αλλά έστω ότι δεν αξίζει να ενημερωθεί ο «μέσος πολίτης» για τις διακρατικές συνεργασίες Ελλάδας-Τουρκίας, που έχουν ως θύματα, καθημερινά, πραγματικά ανθρώπινα σώματα Έστω ότι όλες οι αναλύσεις πρέπει να γίνουν για τα υψηλά «γεωπολιτικά μεγέθη», τους υπέρογκους στρατιωτικούς μηχανισμούς και τους ενεργειακούς ανταγωνισμούς στην ευρύτερη περιοχή. Αξίζει να ενημερωθεί, με συνοπτικό τρόπο, ο «μέσος πολίτης» για τις ευθύνες της Ελλάδας στον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό;

Στη θάλασσα, επί ΣΥΡΙΖΑ η Ελλάδα απειλεί συνεχώς τη μονομερή άσκηση του δικαιώματος επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων από 6 στα 12 μίλια στο Αιγαίο (Καμμένος, Κοτζιάς, και η νυν πολιτική ηγεσία), διπλασιάζοντας τα θαλάσσιά της κρατικά σύνορα. Πρόκειται για επιθετική ελληνική κίνηση, το κόστος της οποίας για την Τουρκία είχε υπολογιστεί ήδη αναλυτικά από το 2001 από τον Α.Νταβούτογλου στο «Στρατηγικό Βάθος» του: τότε, η κίνηση αυτή θα έπληττε το 88% του εξωτερικού εμπορίου της Τουρκίας και τα τουρκικά εμπορικά περάσματα του πετρελαίου, η επεξεργασία του οποίου γίνεται στην Τουρκία, μειώνοντας μάλιστα ριζικά τα διεθνή ύδατα. Αν το ελληνικό κράτος πραγματοποιήσει αυτή την κίνηση, τότε τα διεθνή ύδατα στην περιοχή θα μειωθούν δραματικά υπέρ της Ελλάδας, από το περίπου 56% στο περίπου 26%, ενώ η κρατική κυριαρχία της Ελλάδας στο Αιγαίο αυξάνεται από το 35% στο 64%. Έτσι, τα τουρκικά εμπορικά πλοία θα πρέπει να παίρνουν άδεια από το ελληνικό κράτος για να πραγματοποιήσουν διελεύσεις που πραγματοποιούν σε διεθνή χωρικά ύδατα σήμερα.

Όσον αφορά ειδικά το ζήτημα της ΑΟΖ, η Ελλάδα προχωρά σε διμερείς συμφωνίες για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με Ισραήλ, Αλβανία(;), Αίγυπτο και άλλες χώρες, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό γεωπολιτικό πλαίσιο γύρω από την Τουρκία και αποφεύγοντας τη διαπραγμάτευση και τη συμφωνία μαζί της για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ - η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη σύμβαση του 1982, όπως δικαιούται, και επίσημα αναγνωρίζει μόνο την υφαλοκρηπίδα. Για να οριοθετηθεί η ΑΟΖ γύρω από το επίμαχο σημείο του Καστελόριζου, απαιτείται διακρατική συμφωνία των γειτονικών κρατών - δεν πρόκειται λοιπόν για ένα δικαίωμα που μπορεί η Ελλάδα να το ασκήσει μονομερώς, παρά μόνο με ένοπλες διαπραγματεύσεις και μέσω του κυνικού συσχετισμού δυνάμεων που έχει διαμορφώσει με τους συμμάχους της.
Στον αέρα, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει 10 μίλια κρατικής κυριαρχίας (περισσότερα από ότι τα 6 μίλια στη θάλασσα, σύμφωνα με μια παγκόσμια πρωτοτυπία!). Η επέκταση αυτή έγινε με ελληνικό προεδρικό διάταγμα του 1931, κατοχυρώντας και θεσμοποιώντας την ελληνική επιθετικότητα από την εποχή που η Τουρκία ήταν αρκετά αδύναμο κράτος ώστε να αντιδράσει. Άλλωστε, τα 10 μίλια στον αέρα, μαζί με τα «αβύθιστα αεροπλανοφόρα», όπως αποκαλούνται σε διάφορα σενάρια τα ελληνικά νησιά, αποτελούν από μόνα τους δήλωση πολεμικών προθέσεων.
Στον διακρατικό ανταγωνισμό, η Ελλάδα ασκεί πίεση στην Τουρκία και μέσω των γεωπολιτικών συμμαχιών της, χωρίς η Τουρκία να έχει αντίστοιχους συμμαχικούς μοχλούς πίεσης στην ευρύτερη περιοχή. Στα Βαλκάνια, η Ελλάδα περιορίζει την επιρροή Ρωσίας και Τουρκίας σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, ελέγχοντας τον εναέριο χώρο Αλβανίας, Μαυροβουνίου, και μερικώς της Βουλγαρίας μέσω του ΝΑΤΟ, αλλά και της Β.Μακεδονίας μετά τη συμφωνία των Πρεσπών, ενώ οι ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια διατηρούν πολύ σημαντικό ρόλο. Νοτιοανατολικά, ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, και ο τεράστιος συμφωνημένος αγωγός ΕASTMED, έχουν ως στόχο τη σχετική περιθωριοποίηση της Τουρκίας και της Ρωσίας στην περιοχή. Στην Αφρική, η συμμαχία της Ελλάδας κυρίως με την Αίγυπτο και δευτερευόντως με τη Λιβύη, ολοκληρώνει τον άξονα Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου-Αιγύπτου, με πολύ σημαντικό ρόλο, όπως είδαμε, στο ζήτημα οριοθέτησης της ΑΟΖ.
Mainstream καθηγητές όπως ο Μάζης, ο Φίλης, ο Ηρακλείδης, συχνά είναι πιο κυνικοί και ρεαλιστές στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ελληνικού καπιταλισμού, σε σχέση με διάφορες ανυπόστατες, «αριστερές και δεξιές» υπερπατριωτικές κορώνες που επικαλούνται το απόλυτο, δήθεν, «διεθνές δίκαιο» της Ελλάδας. Για τον καθηγητή Φίλη, στο Καστελόριζο η Τουρκία δέχεται πίεση και θα μπορούσε η Ελλάδα να κάνει μια συμφωνία (άρα η Ελλάδα δεν έχει απόλυτο δίκιο ούτε κάποιο μονομερές δικαίωμα), αλλά η Τουρκία έχει έναν αδιάλλακτο ηγέτη στο τιμόνι που δεν επιτρέπει τις διαπραγματεύσεις. Για τον περίφημο καθηγητή Μάζη, θαλάσσια σύνορα νομικώς αυστηρά προσδιορισμένα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν υπάρχουν. Για τον καθηγητή Ηρακλείδη, «Η Τουρκία έχει δίκιο. Με όλο το κύρος του ανθρώπου που ασχολείται με αυτό το θέμα επί 25 χρόνια. Απολύτως. Το δίκιο της Τουρκίας είναι ότι οποιαδήποτε συμφωνία, χρειάζεται τη σύμφωνη γνώμη δύο μερών ενώ η ελληνική πλευρά δείχνει ότι θέλει να το κάνει μονομερώς το οποίο είναι εντελώς παράνομο. Ξεκάθαρα πράγματα [...] Το θέμα των χωρικών υδάτων είναι πιο πονηρό. Το θέμα της αιγιαλίτιδας ζώνης είναι προβληματικό γιατί τυπικά μπορεί να το κάνει μονομερώς η Ελλάδα αλλά το θέμα αν θέλει να το κάνει και να βλάψει τη γειτονική της χώρα ας το κάνει ... τα δικά σας τα παιδιά και τα δικά μου ας πάνε φαντάροι [...] ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα - το Διεθνές Δίκαιο λοιπόν θα ορίσει την περιοχή και θα πεί στο τέλος ότι θα ακολουθήσουμε το 1 προς 4: Θα πάρει η Τουρκία το ≈ με βάση τα θαλάσσια σύνορα της και τα Τ η Ελλάδα. Ξεκάθαρα πράγματα. Είναι σίγουρο αυτό που σας λέω, 75 – 25. Το κακό είναι ότι τόσο στην Ελλάδα και λιγότερο στην Τουρκία έχουν την αίσθηση ότι στη μεν Τουρκία θα πάρουν το μισό Αιγαίο, στη δε Ελλάδα ότι θα πάρουν το 99% της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Όλα αυτά είναι ηλιθιότητες. Θα πάρει η Τουρκία –στη χειρότερη περίπτωση για την Ελλάδα– τα 30, στην καλύτερη περίπτωση για την Ελλάδα τα 20. Θα παίξει μεταξύ 20 και 30. Με απόλυτη βεβαιότητα αυτό που σας λέω.».
Υπάρχουν άραγε άραγε ελληνικά ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα πίσω από την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, πίσω από την οικονομική και γεωπολιτική εκμετάλλευση ορυκτού πλούτου; Ναι. Μερικά από αυτά είναι του Λάτση των ΕΛΠΕ, του Βαρδινογιάννη της Energean, του Κόκκαλη της Intracom, του Μυτιληναίου, του Τσάκου (γεωτρύπανα - NLG κ.λπ.), του Μαρινάκη (Ενέργεια και το εμπόριο που όλοι ξέρουμε ότι κάνει), του Μελισσανίδη (τροφοδοσία αμερικάνικου στόλου, ενέργεια κ.λπ.), του ελληνικού καπιταλισμού και του ελληνικού κράτους συνολικά στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, στα Βαλκάνια, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή.

Φυσικά, υπάρχουν και τα ιδιωτικά συμφέροντα πολυεθνικών, όπως η ΕΝΙ, η ΤΟΤΑL, η ΕΧΧON MOBIL, και, επιπλέον, τα καπιταλιστικά συμφέροντα της αμυντικής βιομηχανίας, κυρίως των ΗΠΑ, και δευτερευόντως της Ρωσίας, της Ελλάδας, της Τουρκίας. Οικονομικά συμφέροντα που αναπαράγουν τη πολεμική ένταση μεταξύ ελληνικού, τουρκικού, κυπριακού λαού, ώστε οι κρατικοί προϋπολογισμοί να καταπίνουν πανάκριβα εξοπλιστικά προγράμματα πολλών δισεκατομμυρίων, την ώρα που γίνονται περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες.
Το ότι Ελλάδα και Τουρκία δεν επιδιώκουν κάποια ειρηνική επίλυση των διαφορών τους σε Διεθνή Δικαστήρια, αλλά κάνουν επιθετικές ενέργειες, δείχνει το πώς αντιλαμβάνονται την "ένοπλη διαπραγμάτευση", για τα συμφέροντα ελληνικού και τουρκικού καπιταλισμού αντίστοιχα. Εμείς όμως, που ζούμε στην Ελλάδα, καθημερινά αντιμετωπίζουμε την ελληνικής προέλευσης φιλοπόλεμη προπαγάνδα. Την οποία διαδίδουν και κομμάτια της «Αριστεράς». Μας λένε συνεχώς πως ο τουρκικός καπιταλισμός μεγαλώνει, οικονομικά και στρατιωτικά, και για αυτό αναπτύσσει «αναθεωρητικές τάσεις». Όμως, και ο ελληνικός καπιταλισμός, που έχει καλύτερη παραδοσιακά κεκτημένη θέση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο (όπως είδαμε, στη θάλασσα, στον αέρα, στα Βαλκάνια), αναθεωρεί ήδη, με νέες συμμαχίες και συμφωνίες, την κατάσταση στα Βαλκάνια, το Αιγαίο, την Κύπρο, μέσα στο σύγχρονο δυναμικό γεωπολιτικό περιβάλλον καπιταλιστικού ανταγωνισμού.
Αν φταίει και το ελληνικό κράτος για τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, εχθρός μας δεν είναι οι Τούρκοι, οι Τουρκοκύπριοι, οι μετανάστες και οι μετανάστριες.
Ο εχθρός μας βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα, είτε αφορά τα ελληνικά αφεντικά που εκμεταλλεύονται και χτυπάνε με τον ίδιο κυνισμό εργαζομένους/ες, εμάς τους ντόπιους ή και μετανάστες/στριες, μαζί με το σάπιο πολιτικό τους προσωπικό και τους φασίστες. Είτε αφορά τα αμερικανικά και γερμανικά κεφάλαια που «επενδύουν» στο ελλαδικό φτηνό εργατικό δυναμικό. Είτε αφορά το κινέζικο κεφάλαιο στο λιμάνι της COSCO και τις εργασιακές σχέσεις εκεί.
Ο εχθρός μας βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα, είτε αφορά τον καθημερινό εθνικισμό, το ρατσισμό και τον σεξισμό, που ονομάζει «βιαστές», «εγκληματίες» και «επικίνδυνους για τα εθνικά συμφέροντα» όλους τους μετανάστες, τους μουσουλμάνους, τους Τούρκους και άλλους.
Ο εχθρός μας βρίσκεται εδώ, και είναι πολυεθνικός, όσο πολυεθνική είναι η πραγματικότητα των εργαζομένων και των καταπιεσμένων. Άλλωστε, ελληνικές επενδύσεις γίνονται στην Τουρκία, και τουρκικές επενδύσεις στην Ελλάδα - τα κέρδη των ιδιωτικών επιχειρήσεων δεν έχουν σύνορα, παρά μόνο όταν πρέπει να κάνουν βίαιο ξεκαθάρισμα λογαριασμών.
Ο κοινωνικός πόλεμος, είτε με τη διακρατική του μορφή είτε με άλλες μορφές του, έχει πάντα θύματα τα πιο εκτεθειμένα σώματα στη μισθωτή εκμετάλλευση και τη φτώχεια, τον εθνικισμό και το ρατσισμό.

Σε Ελλάδα, Τουρκία, Μακεδονία, ο εχθρός είναι στις τράπεζες και τα υπουργεία, λέει ένα σύνθημα.
Να μπλοκάρουμε την πολεμική μηχανή του ελληνικού και του τουρκικού καπιταλισμού, να ζήσουμε μαζί στο Αιγαίο, στα Βαλκάνια, στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Αποτελεί διακηρυγμένη θέση της ηγεσίας των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων η αναβάθμιση της αιματοβαμμένης στρατιωτικής συνεργασίας τους με το κράτος του Ισραήλ. Σε αυτό το πλαίσιο πληθαίνουν συνεχώς οι κοινές ασκήσεις, οι συν-εκπαιδεύσεις πιλότων, τα μνημόνια στρατιωτικής συνεργασίας. Χαρακτηριστική τακτική άσκηση, που πραγματοποιήθηκε και φέτος, στις 23 με 25 Οκτώβρη, στο Ισραήλ, αποτελεί η «White and Blue Glory», όνομα το οποίο της δόθηκε από τα χρώματα των σημαιών της Ελλάδας και του Ισραήλ, στην οποία συνεκπαιδεύονται οι στρατιωτικές δυνάμεις της αεροπορίας σε προσομοίωση ρεαλιστικών σεναρίων. Στην ίδια κατεύθυνση η άσκηση «Ηνίοχος», που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2015, λαμβάνει χώρα πάλι αυτόν τον μήνα στην Ελλάδα με τη συμμετοχή διάφορων χωρών, ανάμεσά τους οι ΗΠΑ, το Ισραήλ (με αναβαθμισμένο επίπεδο της συμμετοχής) και η Κύπρος. Ο «Ηνίοχος» είναι μια τεράστια, διακλαδική, διακρατική στρατιωτική άσκηση με επιθετικά χαρακτηριστικά. Επί της ουσίας, πρόκειται για έναν εικονικό πόλεμο που εκπαιδεύει τους στρατιώτες στην αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών και παράλληλα τους προετοιμάζει για τις επόμενες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Στα εγκλήματα του Ισραήλ δεν υπάρχει μόνο η στήριξη των ΗΠΑ... Υπάρχει και η συμβολή και η στήριξη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία φέρει ευθύνη για τα κατοχικά εγκλήματα του κράτους-δολοφόνο του Ισραήλ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το ελληνικό κράτος είναι συνένοχο στις επιθέσεις της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας εναντίον των Παλαιστινίων και όχι μόνο.
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στο πλαίσιο της διακρατικής συνεργασίας εξυπηρετεί τα επεκτατικά σχέδια του Ισραήλ, με επίκεντρο την αντιπαράθεσή του με τον Λίβανο και την κατεχόμενη Παλαιστίνη για τις ΑΟΖ και τα κοιτάσματα που εποφθαλμιά και η εταιρεία ελληνικών συμφερόντων Energean Oil & Gas.
Το ελληνικό κράτος επιτίθεται σε κοινωνικούς αγώνες, διατηρεί στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και συγχρόνως αναλαμβάνει ρόλο χωροφύλακα, κάνει συμμαχίες, εξοπλίζεται, προωθεί τα συμφέροντα της εγχώριας αστικής τάξης μέσω και του επιθετικού άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου.
Ο άξονας αυτός καθιστά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την αστική τάξη και κράτος τους, συνενόχους των Ισραηλινών και των εγκλημάτων τους κατά των Παλαιστινίων και των άλλων λαών της Μέσης Ανατολής. Η συνεργασία πέραν από στρατιωτική είναι πολυεπίπεδη και προσφέρει οικονομικά οφέλη στην αστική τάξη και το κράτος της, οφέλη που απορρέουν από το αίμα των Παλαιστινίων, όπως η συνεργασία για τον αγωγό East Med και για την κατασκευή τραμ στην Ιερουσαλήμ από τη ΣΤΑ.ΣΥ και τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ.
Καλούμε σε συγκέντρωση στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, την Πέμπτη 14/02 στις 18:00, εναντιωνόμενοι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την αστική τάξη και την εξωτερική τους πολιτική, προτάσσοντας τη διεθνιστική αλληλεγγύη στον ηρωικό αγώνα των Παλαιστινίων.
ΟΧΙ στον αιματοβαμμένο άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου!
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό