Προσφυγικό - Μεταναστευτικό

Απαίτηση Δικαιοσύνης για την απανθρακωμένη Γυναίκα

Η πυρκαγιά λίγο πριν τις 5 το απόγευμα της Κυριακής 29 Σεπτεμβρίου έξω από το KYT της Μόριας και μετά στο εσωτερικό του, προκάλεσε το θάνατο μίας γυναίκας από το Αφγανιστάν που κάηκε ζωντανή μέσα στον χώρο της διαμονής της και τον βαρύ τραυματισμό του μωρού της. Η πυρκαγιά στο εσωτερικό του χώρου επεκτάθηκε καίγοντας δεκάδες κοντέινερ. Δεκάδες ακόμα τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης. Kατά τις εκτιμήσεις της Πυροσβεστικής η πυρκαγιά στο εσωτερικό του KYT φαίνεται να προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα στην οροφή κοντέινερ.

Οι πρόσφυγες που βοηθούσαν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς εξαγριώθηκαν στη θέα του καρβουνιασμένου σώματος της γυναίκας. Oι αποδοκιμασίες τους και τα συνθήματά τους αντιμετωπίστηκαν με τη βία των MAT και άλλων αστυνομικών δυνάμεων που πήγαν στο σημείο.
Oι άθλιες συνθήκες διαβίωσης στο κέντρο προσφύγων που είναι καλύτερο να ονομάζεται κολαστήριο προσφύγων, με αποκορύφωμα την απανθρακωμένη γυναίκα από το Aφγανιστάν και τις φήμες για καμένα παιδιά εξαγρίωσαν τους πρόσφυγες και μετανάστες που εξεγέρθηκαν.
Χιλιάδες πρόσφυγες κινήθηκαν προς το διοικητήριο του Κέντρου για να το καταλάβουν ενώ οι δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. άρχισαν να τους χτυπούν πετώντας χημικά και κρότου λάμψης που έκαναν την ατμόσφαιρα ακόμα πιο εκρηκτική. Oι αστυνομικές δυνάμεις χτυπούσαν ακόμη και πρόσφυγες που επιχειρούσαν να διαφύγουν σκαρφαλώνοντας στα σύρματα. Οι πρόσφυγες συγκρούστηκαν με την αστυνομία, φωνάζοντας συνθήματα για το δικαίωμά τους σε αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής, απαιτώντας να φύγουν από το κολαστήριο της Μόριας, την αποχώρηση της αστυνομίας και της Πυροσβεστικής και την απόδοση δικαιοσύνης για τη νεκρή γυναίκα. Όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι της ΜΚΟ, η αστυνομία επιτέθηκε στους πρόσφυγες με χημικά, δακρυγόνα και κρότου λάμψης, όταν εκείνοι προσπαθούσαν να κατασβήσουν τις φλόγες. Η αστυνομία έχει περικυκλώσει το ΚΥΤ προκειμένου να εμποδίσει τους πρόσφυγες να κάνουν πορεία διαμαρτυρίας προς το κέντρο της Μυτιλήνης.   
Οι πρόσφυγες φαίνονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους και με τις γυναίκες και τα παιδιά επικεφαλής, πραγματοποιούν διαμαρτυρίες, φωνάζοντας συνθήματα «Τώρα να κλείσει η Μόρια» κρατώντας πλακάτ που γράφουν «Καμένες Καρδιές». Επίσης έκαναν συγκλονιστική καταγγελία των δολοφικών αρχών του ΚΥΤ με πρόσφυγα να τυλίγεται σε σάβανο παριστώντας την νεκρή γυναίκα.
Η Κυβέρνηση προωθεί καθεστώς Σαλβίνι-Όρμπαν
NON PASSARAN!

Η γυναίκα που κάηκε στην Μόρια, δεν είναι ο πρώτος άνθρωπος που χάνει τη ζωή  στις «δομές» του κράτους. Είναι ωστόσο η πρώτη νεκρή όχι απλώς επί, αλλά της Κυβέρνησης «Κούλη» επικεφαλής του ελληνικού αστικού κράτους, η οποία έχει δείξει τον υπερ-αντιδραστικό της χαρακτήρα, ήδη από την αρχή της θητείας της, με την κατάργηση του ΑΜΚΑ για τους πρόσφυγες και μετανάστες με απόφαση του υπουργού Βρούτση.

Μέσα στην ήδη εκρηκτική από την έλλειψη ικανοποίησης στοιχειωδών αναγκών και απουσία δικαιωμάτων πραγματικότητα, το σχέδιο Νόμου που ανακοινώθηκε από τον «Κούλη» Mητσοτάκη μέσα σε ένα κλίμα εσω-κυβερνητικών αντεγκλήσεων από τους Βορίδη-Γεωργιάδη για «όχι ικανοποιητική αυστηρότητα», είναι βάρβαρο. Συγκεκριμένα, «επιταχύνεται» η διαδικασία απόφασης για την χορήγηση ασύλου, «επιταχύνονται» δηλαδή, όπως ακόμα και το άθλιο ύφος του σχεδίου νόμου δηλώνει, οι μαζικές απελάσεις στις χώρες που κρίνονται ως «ασφαλείς χώρες» ή τρίτες χώρες (Τουρκία). Η Κυβέρνηση προωθεί την πραγματοποίηση τουλάχιστον 10.000 απελάσεων μέσα στο 2020.

Συγχρόνως «νομιμοποιείται» και «μονιμοποιείται» η μετατροπή των «ΚΥΤ» σε «κλειστές δομές», όπου οι κρατούμενοι εκεί δεν θα μπορούν να βγαίνουν. Κι όμως ήδη οι πρόσφυγες καταγγέλλουν την ντε φάκτο φυλάκισή τους μέσα στα κέντρα στα οποία τους πέταξε η Κυβέρνηση Σύριζα!
 
Η «επιτάχυνση» των απελάσεων και η αντιδραστική αλλαγή του πλαισίου ασύλου, έχουν ακόμα πιο δηλητηριώδεις προδιαγραφές: την σχεδιαζόμενη καθυπόταξη των εισερχόμενων προσφύγων μέσα από διαδικασίες επιτήρησης, τιμωρίας, ελέγχου και καταστολής, σε περίπτωση «που δεν συμμορφώνονται» στις αρχές. Την κατάργηση του κριτήριου της «ψυχικής ευαλωτότητας και του μετατραυματικού στρες» που έχει διαπιστωθεί ότι πλήττει την υγεία των προσφύγων τόσο λόγω της οδυνηρής εμπειρίας του πολέμου και της προσφυγιάς όσο και λόγω του εγκλεισμού στις άθλιες συνθήκες των ΚΥΤ.

Πρόκειται για πολιτική που σκοπεύει να «πειθαρχήσει» τους πρόσφυγες με όλο τον αυταρχισμό και την καταστολή προκειμένου να τους διαλύσει ως εν δυνάμει συλλογικό υποκείμενο αγώνα ενάντια στο καθεστώς του καπιταλιστικού κανιβαλισμού. Είναι μέτρα που όχι μόνο ποδοπατούν το αίτημα των προσφύγων για την μετακίνησή τους σε όποιες χώρες οι ίδιοι επιθυμούν αλλά και διαμορφώνουν το πλαίσιο για μαζικές απελάσεις στις χώρες από τις οποίες με κίνδυνο τη ζωή τους διέφυγαν τα τελευταία χρόνια, με τουλάχιστον 15.000 πνιγμένους στο βυθό της Μεσογείου και του Αιγαίου από το 2014 και μετά.

Το δισέλιδο μνημείο βαρβαρότητας του σχεδίου νόμου έχει στη βάση του τον διαχωρισμό του Προσφυγικού ως τέτοιου και την «αντιμετώπισή του ως μεταναστευτικού». Είναι γνωστό ότι μπροστά στα γιγάντια κύματα μετακίνησης πληθυσμών στην δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, χρησιμοποιήθηκε για την εγκαθίδρυση ενός μηχανισμού ελέγχου και καταστολής, η πλαστή διάκριση ανάμεσα σε «πρόσφυγα» και «μετανάστη». Τώρα η Κυβέρνηση Κούλη, θέτει δύο βαθμούς διάκρισης: το «χαμηλό» και το «υψηλό προσφυγικό προφίλ».

Ο Mητσοτάκης βάζει στο στόχαστρο τους πρόσφυγες, προκειμένου να προχωρήσει στην εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος Σαλβίνι και Όρμπαν στην Ελλάδα ενάντια σε όλο το λαό. Δεν θα περάσει!  Η πάλη για το δίκιο των προσφύγων και την κατάκτηση των αιτημάτων τους, για την δικαιοσύνη και την ελευθερία, είναι υπόθεση ασυμφιλίωτου αγώνα για όλη την εργατική τάξη και το λαό, στην πάλη για την ανατροπή της Κυβέρνησης και την εργατική εξουσία.
Ερνέστο Α.



Συνυφασμένη με την επιχείρηση κατάληψης του «άβατου» των Εξαρχείων είναι η επιχείρηση κατά των προσφύγων και μεταναστών. Κυβέρνηση, ΜΜΕ και τοπικοί «άρχοντες» επικεντρώνουν τη δράση τους στην αντιμετώπιση των προσφύγων ως εχθρών, εισβολέων, κακοποιών… Κυνηγημένοι από τους πολέμους και τη φτώχεια χιλιάδες άνθρωποι μένουν εγκλωβισμένοι στα νησιά (χάρη στη συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας – Ελλάδας, σε ανυπόφορες και απάνθρωπες συνθήκες. Προσπάθεια της κυβέρνησης να μεταφέρει  ένα μικρό μέρος σε χώρους της ηπειρωτικής Ελλάδας, συνήθως τόπους μακριά από κατοικημένες περιοχές προσκρούουν  στις ενστάσεις ή αρνήσεις τοπικών παραγόντων.

Η ανακοίνωση της Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων ΜΚΟ της Λέσβου είναι αρκούντως διαφωτιστική, αλλά δεν «παίζει» στα ΜΜΕ. Η ανακοίνωση ξεκινάει από ένα επεισόδιο μεταξύ ανηλίκων στη Μόρια, που είχε δραματικό αποτέλεσμα τον θάνατο ενός 15χρονου Αφγανού στις 24 Αυγούστου.
«Για εμάς», αναφέρει η ανακοίνωση, «ηθικοί δράστες του εγκλήματος δεν είναι άλλοι από την ευρωπαϊκή ένωση και το ελληνικό κράτος, αφού η πολεμική ιδεολογία της Ευρώπης φρούριο γίνεται ο βασικός εμπνευστής των πολιτικών του ελληνικού κράτους, που σαν μοναδική απόκριση στις προσφυγικές ροές βλέπει τις φυλακίσεις, τη βία και το θάνατο.
Πολιτικές του προσφυγικού
Το περιστατικό αποτελεί σχεδόν φυσική κατάληξη του ‘δόγματος της ασφάλειας’ απέναντι στο προσφυγικό, της περιφρούρησης των ευρωπαϊκών συνόρων απέναντι στους εισβολείς. Αντί για ασφαλή περάσματα, τα ευρωπαϊκά κράτη απαντάνε με Frontex και δολοφονίες των προσφύγων στη θάλασσα, οι οποίες ονομάζονται ναυάγια και ατυχή συμβάντα. Με τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας όλοι όσοι τελικά περνούν τα ελληνικά σύνορα υπόκεινται στον λεγόμενο «γεωγραφικό περιορισμό», με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό τους στα νησιά-φυλακές του Αιγαίου.
Η συγκεκριμένη πολιτική παράγει συνθήκες εξαθλίωσης καθώς χιλιάδες πρόσφυγες είναι αναγκασμένοι να περιορίζονται στα hot-spots των νησιών μέχρι να εξεταστεί το αίτημα τους για άσυλο. Στους χώρους αυτούς, οι οποίοι εξαρχής οργανώνονται στη λογική της αποθάρρυνσης όσων αναζητούν στα ευρωπαϊκά κράτη ένα ασφαλές καταφύγιο απέναντι στις βίαιες συνθήκες που τους/τις εκτοπίζουν, χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται χωρίς καμία μέριμνα για την αξιοπρεπή τους διαβίωση, με μοναδικό μέλημα τον έλεγχο και την αστυνόμευσή τους. Η πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες, νομική υποστήριξη, εκπαιδευτικά προγράμματα και ένταξη είναι περιορισμένη και επαφίεται στα προγράμματα των διαφόρων ΜΚΟ που άδραξαν την ευκαιρία να γιγαντωθούν μέσα στη συνθήκη της λεγόμενης προσφυγικής κρίσης. Παράλληλα υπάρχει ανεπαρκής πληροφόρηση για τις συνθήκες εντός των hot-spots και των διαδικασιών που οι πρόσφυγες θα ακολουθήσουν.
Έτσι, όλο και περισσότερο η ανθρώπινη ύπαρξη απαξιώνεται και στη θέση της έρχεται η λογική των «ζωών που αξίζουν να ζουν και αυτών που δεν αξίζουν να ζουν». Τα hot-spots είναι χώροι που οι αντιπαραθέσεις λύνονται κυρίως μέσα από την βία της αστυνομίας και το δίκαιο του ισχυρότερου. Εντός τους, πέρα από την συστηματική εξαθλίωση, οι πρόσφυγες έρχονται αντιμέτωποι με την καθημερινή υποτίμηση των ζωών τους μέσα από την καταστολή, τα συρματοπλέγματα και τις πολιτικές ελέγχου. Και σε αυτό το παιχνίδι ο ρόλος των ΜΚΟ είναι η ωραιοποίηση της εξαθλίωσης και της βίας, η ένδυσή τους με πέπλα ανθρωπισμού.
Ασυνόδευτοι ανήλικοι
Αυτό το δόγμα επιχειρείται να εφαρμοστεί και για την περίπτωση των ασυνόδευτων παιδιών στα νησιά και συγκεκριμένα στη Λέσβο. Παρότι θεωρούνται «ευάλωτα» και χρήζουν προστασίας, βρίσκονται εγκλωβισμένα σε εξαιρετικά περιορισμένους χώρους εντός των hot spots, που χαρακτηρίζονται ασφαλείς επειδή περικλείονται από ακόμη περισσότερα συρματοπλέγματα. Μέσα σε αυτά τα sections και τους χώρους προστασίας, που ούτε καν επαρκούν για να ‘φιλοξενήσουν’ τους αριθμούς των ανήλικων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη Μόρια, η διοίκηση του ΚΥΤ ακολουθεί σωφρονιστικές και τιμωρητικές πρακτικές. Μια συνήθης αντιμετώπιση απέναντι στην έλλειψη ‘καλής διαγωγής’ είναι η απομάκρυνση των παιδιών από τις ‘προστατευμένες ζώνες’ και η έκθεσή τους σε ακόμη πιο επικίνδυνους χώρους διαβίωσης. Όλες αυτές οι πρακτικές εκφοβισμού γίνονται βέβαια με τη σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, ο οποίος έχει την ευθύνη της προστασίας των ασυνόδευτων ανηλίκων.
Την ίδια στιγμή, το ΕΚΚΑ, ο κρατικός μηχανισμός που έχει αναλάβει τον συντονισμό της εύρεσης στέγασης για ασυνόδευτα ανήλικα, υπολειτουργεί, με τις στεγαστικές δομές ανά την Ελλάδα να κλείνουν και να μειώνονται αντί να πολλαπλασιάζονται, ως συνέπεια της ελλιπούς χρηματοδότησης και τους σχεδιασμούς των ΜΚΟ, που συχνά τις βρίσκουν ασύμφορες σε σχέση με τα αναπτυξιακά τους πλάνα. Το αποτέλεσμα είναι τα ασυνόδευτα ανήλικα να παραμένουν στον χώρο της Μόριας για 9-10 μήνες, αναζητώντας διαρκώς τρόπους επιβίωσης στο βίαιο περιβάλλον που τους επιφυλάσσεται.
Ευθύνες
Οι παραπάνω πολιτικές παράγουν συνεχώς περιστατικά βίας στο πληθυσμό στo hot-spot. Δεν είναι η πρώτη φορά που έχουμε νεκρό στη Μόρια. Ήταν όμως βέβαιο ότι κάποτε θα οδηγούμασταν και σε θάνατο ασυνόδευτου ανηλίκου καθώς οι συνθήκες που οδήγησαν στους προηγούμενους θανάτους δεν έχουν αλλάξει. Απεχθανόμαστε την υποκρισία του κράτους, των ΜΚΟ και των Διεθνών οργανισμών για το συγκεκριμένο θάνατο καθώς ποτέ δεν ανέλαβαν τις ευθύνες τους για όλους τους προηγούμενους.
Αντιθέτως οι πραγματικά υπεύθυνοι θα προσπαθήσουν να επισύρουν όλες τις ευθύνες στο φερόμενο «θύτη» σε μια προσπάθεια αποποίησης των αρνητικών συνεπειών των πολιτικών τους. Περαιτέρω θα αξιοποιήσουν το θάνατο του παιδιού για να ενισχύσουν τον ισχυρισμό ότι οι πρόσφυγες είναι «επικίνδυνοι» και άρα χρειάζονται περισσότερες φυλακές και αστυνόμευση. Δεν θα επιτρέψουμε πάνω σε αυτό το τραγικό γεγονός να νομιμοποιηθεί μία ρατσιστική πολιτική περαιτέρω εγκλεισμού, περιθωριοποίησης και άδικης ποινικοποίησης της παιδικής ηλικίας καθώς και της ιδιότητας του πρόσφυγα.
Εμείς, οι εργαζόμενοι στις ΜΚΟ στη Λέσβο θεωρούμε ότι κύρια ευθύνη για το τραγικό αυτό γεγονός έχουν αυτοί που φαντάστηκαν και μέχρι σήμερα λειτουργούν τη Μόρια ως χώρο στέγασης προσφύγων. Όποιος θρηνεί για τους νεκρούς οφείλει να διεκδικεί το κλείσιμο της Μόριας, ώστε ντόπιοι και ξένοι να ζούμε, να δουλεύουμε και να παλεύουμε μαζί. Δεν θέλουμε περισσότερο εξειδικευμένο προσωπικό και αποτελεσματικότερη φύλαξη για την Μόρια. Για εμάς η Μόρια πρέπει να γκρεμιστεί, γιατί ακριβώς αυτή είναι που παράγει διαλυμένους ανθρώπους δίχως καμία προοπτική και μέλλον.
Ως συνέλευση εργαζομένων ΜΚΟ Λέσβου
• Απαιτούμε το άμεσο κλείσιμο του hot-spot της Μόριας.
• Απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση των ασυνόδευτων ανηλίκων σε κατάλληλες και ασφαλείς δομές.
• Να γίνει άρση του γεωγραφικού περιορισμού για όλες και όλους τους πρόσφυγες.
• Να καταλογιστούν ευθύνες στον εισαγγελέα και να πραγματοποιείται ορθά η επιτροπεία.
• Να καταλογιστούν ευθύνες στον διοικητή της Μόριας, στο αρμόδιο υπουργείο και στους αρμόδιους φορείς συνδιαχείρισης.
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΜΚΟ ΛΕΣΒΟΥ*
 Η συνέλευση βάσης εργαζομένων σε μκο συστάθηκε τον Απρίλιο του 2019, λειτουργεί οριζόντια απαρτιζόμενη από εργαζόμενους/-ες σε μκο Λέσβου.
 

Στις 20 Ιουνίου, πήγαμε στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη. Συναντήσαμε 23 κρατούμενες. Γυναίκες από 15 χώρες, αυτή τη φορά. Γυναίκες αόρατες για τους μηχανισμούς του κράτους και για την πλειοψηφία των πολιτών του.

Κατά παράβαση και των πιο στοιχειωδών διατάξεων, που απαγορεύουν τη φυλάκιση ανηλίκων, βρήκαμε 3 ανήλικες, από εμπόλεμες και δύσκολες περιοχές. Αυτό συμβαίνει κατά κανόνα, γιατί μέχρι να κινηθεί ο γραφειοκρατικός μηχανισμός, να δώσει εντολή η μια και μοναδική εισαγγελέας ασυνόδευτων ανηλίκων, στα ελάχιστα καταφύγια ανηλίκων, να συμπεριλάβουν και αυτές τις κοπέλες στη λίστα των εγγεγραμμένων, όταν βρεθούν κενές θέσεις, περνάει καιρός. Έτσι, αναγκαστικά, βιώνουν τις απάνθρωπες συνθήκες μιας ειδεχθούς φυλάκισης, με τραγικές συνέπειες για την υγεία και την ανάπτυξή τους. Οι δυο όπως και άλλες παλιότερα, ζήτησαν τη συνδρομή της αστυνομίας να τις πάει σε κάποιο καταφύγιο, για να καταλήξουν στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη, ως την πλέον ασφαλή εκδοχή, μέχρι να βρεθεί μια θέση γι' αυτές, κάπου αλλού. Η τρίτη ήταν μαζί με τη μητέρα της. 15, 16 και 17 χρονών, αντίστοιχα.

Οι συνθήκες είναι εκρηκτικές και η μαρτυρία που πρέπει να σημειωθεί, γιατί, όπως κάθε Καλοκαίρι, έρχονται πιο δύσκολες μέρες, είναι η εξής. Γυναίκες μας είπαν ότι για τρεις νύχτες δε μπόρεσαν να κλείσουν μάτι, γιατί στην ταράτσα, δίπλα απ' τα κελιά τους, είχαν σύρει και βασάνιζαν επί ώρες πολλές, κρατούμενους. Οι κραυγές πόνου ήταν τρομαχτικές. Ζητούσαν απεγνωσμένα βοήθεια. Μια άλλη μαρτυρία, που συμπληρώνει το τελευταίο τραγικό γεγονός, είναι ότι πριν τρεις μέρες, κρατούμενοι είχαν βάλει φωτιά στα κελιά τους και εξαναγκάστηκαν σε βίαιη εκκένωση, από τις Αρχές. Τις γυναίκες, επίσης, τις έβγαλαν έξω από τα κελιά, γιατί ήταν δύσκολο να αναπνεύσουν. Αυτό που συνέβη, πρέπει να ληφθεί υπόψη από τις συλλογικότητες του ανταγωνιστικού κινήματος, που έχουν επαφή με άνδρες κρατούμενους. Ας είναι σε εγρήγορση, γιατί με τους καύσωνες, που κάνουν τη ζωή αβίωτη, σ' αυτό το κολαστήριο, οι άνδρες ξεσηκώνονται και τα βασανιστήρια εναντίον τους εντείνονται.

Γυναίκες παραπονέθηκαν πως δεν υπάρχουν μεταφραστές για Φαρσί και άλλες γλώσσες που είναι απαραίτητες. Πώς να βοηθήσει η κοινωνική λειτουργός ή η ψυχολόγος όταν δεν υπάρχει κοινή γλώσσα επικοινωνίας; Οδηγούνται σε παράκρουση οι άνθρωποι... Δεν υπάρχουν δραστηριότητες, βιβλιοθήκη για διάβασμα, μαθήματα, κ.λπ. Μια καταγγελία που ακούμε συχνά, όσο καιρό πάμε, όπως κι αυτή τη φορά, λέει: "Πολλές οργανώσεις πέρασαν, έγραψαν την ιστορία μας, έφυγαν και τίποτε δεν έκαναν. Χρειαζόμαστε δικηγόρο και ψυχολόγο". Ή "η Δικηγόρος της οργάνωσης που με ανέλαβε ήρθε μια φορά, μου μίλησε, μου είπε να μην ανησυχώ και πέρασε 1 μήνας και δεν την έχω ξαναδεί. Το τηλέφωνο του Γραφείου της οργάνωσης, που μου έδωσε, δεν απαντά ποτέ." Πετάνε τους ανθρώπους και τους ξεχνάνε εκεί. Γνωστές οργανώσεις, που διαχειρίζονται το προσφυγικό δράμα και εκατομμύρια ευρώ.

Γυναίκα αστυνομικός φώναζε τις κρατούμενες με την εθνικότητά τους κι όχι με το όνομά τους. Ενώ έχει τη λίστα με τα ονόματα τους, γι' αυτήν δεν έχουν όνομα, κι αυτό δεν είναι τυχαίο: "Αφγανιστάν", "Αλβανία", "Συρία", "Σρι Λάνκα¨, "Φιλιππίνες", "Κογκό", "Κίνα", "Κολομβία", "Παλαιστίνη", "Ιράκ", "Αζερμπαϊτζάν", "Νεπάλ", "Τυνησία", "Ρωσία", "Λευκορωσία".

Μέσα από το δίκτυο αλληλεγγύης, με μετανάστριες, που βίωσαν αντίστοιχο πρόβλημα, καταφέραμε να βρούμε τα ίχνη του αγοριού, που είχαν βίαια χωρίσει απ' τη μητέρα του, στο αεροδρόμιο, εδώ κι ενάμιση μήνα.
Αναφερόμαστε στο περιστατικό στην προηγούμενη καταγγελία μας. Αν δεν είχαμε επιμείνει να το ψάξουμε, έχοντας πάρει το ιστορικό του με λεπτομέρειες, από την ίδια, δε θα το έβρισκαν ποτέ, για να του πάρουν γενετικό υλικό για τεστ DNA, να το συγκρίνουν με της μητέρας του, για να αποδειχτεί η συγγένειά τους. Αν είναι δυνατόν, και όμως, στη λίστα με τα ονόματα, εκεί που τον είχαν καταγράψει, είχαν γράψει λάθος το όνομα του, και κάποιος, άγνωστο ποιος, κακώς τον είχε συμβουλέψει να λέει πως η μαμά του είναι στην πατρίδα της... Θα παραμείνουν χώρια ωσότου βγει το αποτέλεσμα του DNA και βρεθούν δυο κενές θέσεις σε καταφύγιο για μάνες με ανήλικα παιδιά. Πόσα και πόσα παιδιά χάνονται, έτσι; Τι κρύβεται πίσω από τη λάθος καταγραφή ονομάτων παιδιών; Πόσα κυκλώματα καταγγέλλονται κάθε τόσο, εργαζομένων σε οργανώσεις UN, που ασχολούνται με ανήλικα παιδιά; Η χαρά της μητέρας του κι η δική μας χαρά, που βρέθηκε, είναι απερίγραπτη.

Συναντήσαμε, επίσης, γυναίκες με έντονο ψυχικό και σωματικό πόνο. Πριν μια ή δυο μέρες, οι σύζυγοί τους έδωσαν στην αστυνομία την πληροφορία, ότι δεν είχαν χαρτιά, για να τις συλλάβουν. Λίγο πιο πριν οι ίδιες γυναίκες είχαν υποστεί δολοφονική κακοποίηση στα χέρια τους και διασώθηκαν από περαστικούς και γείτονες που κάλεσαν την αστυνομία. Οι δράστες αφέθηκαν ελεύθεροι επειδή είχαν χαρτιά. Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε μια τέτοια πολυεπίπεδα απάνθρωπη ιστορία από επιζήσασες κρατούμενες. Η πατριαρχία σκοτώνει. Χρειαζόμαστε η μια την άλλη και βήμα το βήμα η εμπιστοσύνη χτίζεται. Στο τέλος των συναντήσεών μας αυτό γίνεται προφανές. Ανοίγονται δρόμοι αμοιβαίας αλληλεπίδρασης κι αλληλεγγύης. Συνειδητοποιούμε ότι μόνο όταν μετατρέπουμε τους κρυμμένους φόβους και το θυμό μας σε συλλογική αντίσταση αισθανόμαστε τη θεραπευτική δύναμη της απελευθέρωσης εαυτών, και τούτο είναι μια πολύτιμη εμπειρία. Αντιλαμβανόμαστε ότι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο και να συντρίψουμε την Πατριαρχία.

Μέχρι να γκρεμιστούν όλα τα κέντρα κράτησης και να ανοίξουν τα σύνορα...
Στους δρόμους, στις πλατείες και στις φυλακές...
Γυναίκες μετανάστριες δεν είστε μοναχές!
Η Αλληλεγγύη και η αυτό-οργάνωση είναι τα όπλα μας!

Συνέλευση της Πρωτοβουλίας:
Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση & τη Χειραφέτηση
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου στο Βαθύ της Σάμου, που ήδη έχει αποδειχτεί σφηκοφωλιά φασιστών, προχώρησε σε αγωγή ενάντια σε δασκάλα που υπερασπίστηκε το δικαίωμα όλων των παιδιών ανεξαρτήτως καταγωγής και θρησκείας, στη δημόσια εκπαίδευση.
Mάλιστα, οι διώκτες της εργαζόμενης δασκάλας διεκδικούν το ποσό των 50.000 ευρώ για «προσβολή των προσωπικοτήτων» τους (μια αντίφαση εν τοις όροις να διεκδικούν «προσωπικότητα» οι ρατσιστές και φασίστες).
Το Μάρτιο είχε προηγηθεί η απόφαση του εν λόγω συλλόγου γονέων για αποχή των παιδιών από τα μαθήματα, ενάντια στην λειτουργία της Δομής Υποστήριξης και Εκπαίδευσης Προσφύγων (ΔΥΕΠ) σε απογευματινή ζώνη.
Στην πραγματικότητα η διωκόμενη δασκάλα σέρνεται στα δικαστήρια, επειδή υπερασπίζεται έμπρακτα την θέση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών της Σάμου και της ΔΟΕ, για την ένταξη όλων των παιδιών στην πρωινή ζώνη των σχολείων, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις.
Το προηγούμενο διάστημα, οι ίδιοι ρατσιστικοί κύκλοι, είχαν προπηλακίσει το μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών, Φώτη Μαντζώρο, μέλος του τοπικού σχήματος των Παρεμβάσεων. Τότε, σε σύσκεψη που είχε πραγματοποιηθεί, ο Φώτης Μαντζώρος δέχτηκε επίθεση γιατί μετέφερε την απόφαση του Συλλόγου να παλέψει για το δικαίωμα των προσφύγων στην δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση.
Τώρα οι φασίστες, λυσσασμένοι για την σταθερή και αποφασιστική στάση μαχόμενων εκπαιδευτικών, συνεχίζουν την τακτική τους, έχοντας αποθρασυνθεί από την χρεοκοπία της Κυβέρνησης η οποία εξάλλου είναι υπεύθυνη για τον αποκλεισμό των προσφύγων από την πρωινή ζώνη των σχολείων.
Ήδη εκδηλώνεται ένα κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης στη διωκόμενη δασκάλα, με ψηφίσματα αλληλεγγύης από συλλόγους σε όλη τη χώρα. Η δίωξη δεν πρέπει να περάσει! Είναι καθήκον του εργατικού κινήματος να παλέψει για το τσάκισμα των φασιστών και του καπιταλιστικού συστήματος που τους υποθάλπει και τους χρησιμοποιεί.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ. ΑΙΓΑΛΕΩ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Αιγάλεω δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή του και καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το γεγονός της κατάθεσης αγωγής από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Βαθέος σε δασκάλα μέλος του συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου που είχε στοχοποιηθεί επειδή υπερασπίστηκε έμπρακτα τις θέσεις του Συλλόγου, της Ομοσπονδίας και του κλάδου συνολικά για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων.
Τα πρωτοβάθμια σωματεία των εκπαιδευτικών και η Ομοσπονδία έχουν θέση για την εκπαίδευση των μαθητών προσφύγων και μάλιστα στα πρωϊνά τμήματα των Δημοτικών Σχολείων και νηπιαγωγείων της χώρας, σε συνθήκες ουσιαστικής συνύπαρξης και συνεκπαίδευσης με τα ελληνόπουλα.
Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε παιδιού που ζει στη ελληνική επικράτεια να έχει ισότιμη πρόσβαση και εκπαίδευση στο ελληνικό σχολείο σύμφωνα με τους νόμους του κράτους και τις διεθνείς συνθήκες.
Στεκόμαστε απέναντι από κάθε μισάνθρωπη φωνή που εμποδίζει τα παιδιά του πολέμου, της φτώχειας και της αναγκαστικής προσφυγιάς να μπουν στο σχολείο
Ο ρόλος μας ως εκπαιδευτικοί είναι να διαπαιδαγωγούμε τους μαθητές μας έτσι ώστε πάνω απ' όλα να αγαπούν τους ανθρώπους, να τους μάθουμε τις αξίες της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας.
Θεωρούμε ότι στηρίζοντας τα δικαιώματα των μαθητών προσφύγων στηρίζουμε ταυτόχρονα και τα δικαιώματα όλων των μαθητών που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες να βρίσκονται στο σχολείο με όλες τις υποστηρικτικές Δομές
Παλεύουμε για ένα σχολείο που θα μορφώνει όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά και εντείνουμε την πάλη για έναν κόσμο δίκαιο και ειρηνικό.
Ο κλάδος μας πρέπει να θωρακιστεί από αυθαίρετες και παράνομες πρακτικές μελών συλλόγων γονέων και κηδεμόνων που επιθυμούν με ταπεινά κίνητρα, που παραβιάζουν τα διεθνώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των παιδιών, να παρεισφρήσουν στην εκπαιδευτική διαδικασία και να διαμορφώσουν σύμφωνα με τις απόψεις τους την εφαρμογή του δικαιώματος στην εκπαίδευση στην Ελλάδα.
Ως εκπαιδευτικοί οφείλουμε να συγχαρούμε τη δασκάλα μέλος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου που λειτούργησε όπως της επέβαλε η συνείδησή της και σύμφωνα με τις θέσεις του κλάδου και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα όλων των παιδιών για εκπαίδευση.
Παρ' όλο που η αγωγή, με απαίτηση μάλιστα αποζημίωσης 50.000 ευρώ, στρέφεται εναντίον της συναδέλφισσας, την αντιμετωπίζουμε σαν να στρέφεται ενάντια σε όλα τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας.
* Δηλώνουμε ότι υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε παιδιού να μορφωθεί, πόσο μάλλον των παιδιών θυμάτων των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
* Ζητάμε να αποσυρθεί εδώ και τώρα η αγωγή.
* Καλούμε τα σωματεία και τους φορείς του νησιού και τα εκπαιδευτικά σωματεία όλης της χώρας να στηρίξουν τη συναδέλφισσα.
* Ζητάμε από το Υπουργείο Παιδείας και όλους τους αρμόδιους φορείς του να πάρουν θέση και να υπερασπιστούν όλους τους εκπαιδευτικούς που στοχοποιούνται ή διώκονται για το δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση.
* Βρισκόμαστε στο πλευρό της συναδέλφισσάς μας, όπως και κάθε άλλου συναδέλφου που τυχόν βρεθεί στη θέση της, και καλούμε το ίδιο να πράξει και η ΔΟΕ με νομική και οικονομική κάλυψη.

Λέσβος - Τραγωδία
Άλλοι 7 πρόσφυγες νεκροί σε ναυάγιο -
2 παιδιά ανάμεσά τους
Επτά νεκροί, δυο παιδιά, τέσσερις γυναίκες και ένας άνδρας είναι ο τραγικός απολογισμός του νέου ναυαγίου 2,5 μίλια ανοιχτά της Λέσβου, την Τρίτη 11 Ιουνίου. 57 είναι οι διασωθέντες όλοι αφρικανικής καταγωγής.
Το ναυάγιο έγινε περίπου στις 7 το πρωΐ. Η πλαστική βάρκα στην οποία επέβαιναν οι φυγάδες είχε ξεκινήσει από τις ακτές του Κιουτσούκ Κουγιού στο Αϊβαλί, περίπου στις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Λίγο πριν την άφιξή της στη Λέσβο πιθανόν λόγω μετατόπισης φορτίου ανατράπηκε. Στην περιοχή την ώρα του ναυαγίου επικρατούσαν συνθήκες καλοκαιρίας.
Επιτόπου έσπευσαν σκάφη του Λιμενικού και της Frontex, καθώς και αεροσκάφος super puma. Άλλη μια ανθρωποθυσία μπροστά στο Φρούριο Ευρώπη και στη συνθήκη ΕΕ-Τουρκίας που απαγορεύει στους πρόσφυγες να αναζητήσουν ασφαλές πέρασμα σωτηρίας.