Χρήσιμα Links

   
     
     
     
     
     

Προσφυγικό - Μεταναστευτικό

Τη Δευτέρα 08 Οκτωβρίου προσφυγόπουλα που φιλοξενούνται στον ξενώνα της Μακρινίτσας, πέρασαν για πρώτη φορά την πύλη του Γυμνασίου Ιωλκού για να επανακτήσουν το δικαίωμα τους στην εκπαίδευση, που τόσο βίαια τους το έκλεψε μαζί με πολλά άλλα ο πόλεμος και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Ένα δικαίωμα, που δεν κουτσουρεύεται μόνο στην κατεστραμμένη τους πατρίδα, αλλά αμφισβητείται και από τον "πολιτισμένο δυτικό κόσμο", τόσο μέσω των κυβερνητικών μεθοδεύσεων εγκλεισμού, γκετοποίησης και περιθωριοποίησης μεταναστών και προσφύγων, όσο και από τη ρατσιστική ρητορική που βάζει στο στόχαστρο τους φτωχούς και αδύνατους.

Η γενική αποδοχή των προσφυγόπουλων από τους συμμαθητές και τους καθηγητές τους, σκιάζεται από αντίδραση ομάδας γονέων, που καθοδηγούμενη από γνωστό ακροδεξιό της περιοχής (υποψήφιο σε ακροδεξιά-φασιστικά ψηφοδέλτια τα προηγούμενα χρόνια), και καλυπτόμενη πίσω από υποτιθέμενες "ευαισθησίες" για την υγεία, την ασφάλεια και τις ηλικιακές διαφορές των παιδιών, εξαπολύουν τόνους ρατσιστικού δηλητηρίου. Η σιωπή και η ανοχή, να μην γίνουν εργαλείο στα χέρια των ρατσιστών. Κανένας γονιός ή φορέας δεν μπορεί να φράξει το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση. Καλούμε κάθε γονιό, να σπάσει τη ρητορία του μίσους προς τα προσφυγόπουλα και να περιθωριοποιήσει τις φασιστικές φωνές. Το δικαίωμα όλων των παιδιών στην εκπαίδευση ανεξαρτήτως εθνικότητας, φύλου, θρησκείας και χρώματος είναι κεκτημένο και ως τέτοιο το υπερασπιζόμαστε απέναντι σε κάθε μορφής ρατσιστικές και ξενοφοβικές φωνές.

Την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου καλωσορίζουμε και υποδεχόμαστε τους νέους μαθητές – προσφυγόπουλα της φτώχειας, της ανέχειας και του πολέμου που φοιτούν στο Γυμνασίου Ιωλκού. Όλοι εμείς που παλεύουμε κάθε μέρα για να ζήσουμε και ξέρουμε πως για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να ενωθούν οι αδύναμοι ενάντια στους δυνατούς, πως δεν είναι «μαγκιά» να αρνείσαι δικαιώματα σε αυτούς που δεν έχουν, αλλά το να στερείς πλούτη από εκείνους που τους ξεχειλίζουν, θα είμαστε εκεί πλάι στα παιδιά που μπορεί να γεννήθηκαν σε άλλους τόπους και να πιστεύουν σε άλλους θεούς, αλλά οδηγήθηκαν στην προσφυγιά από την πολιτική της οικονομικής ελίτ που κάνει και εμάς άνεργους και φτωχούς. Όλοι εμείς που από την πρώτη στιγμή βρεθήκαμε στο πλευρό των ανθρώπων που θαλασσοπνίγονταν για να σωθούν από τις φλόγες του πολέμου, αλλά και στο πλευρό κάθε ανέργου, κάθε αγωνιζόμενου που δε σκύβει το κεφάλι στη σύγχρονη τυραννία και δεν κοιτάζει την βόλεψή του. Εμείς που ξέρουμε πως η αλληλεγγύη δεν έχει εθνικότητα και θρησκεία, θα είμαστε εκεί τόσο για να δώσουμε, όσο και για να πάρουμε, λίγη ελπίδα από το μέλλον αυτού του κόσμου, που είναι τα παιδιά. Αυτό το μέλλον και τα παιδιά που το κυοφορούν οφείλουμε να προστατεύσουμε από το δηλητήριο του μίσους, που αφειδώς σπέρνει το ίδιο το σύστημα μεταξύ των εργαζομένων, των φτωχών, των ανέργων κ.α.

Όλοι εμείς που ζούμε στο τεράστιο γκέτο των μνημονίων, που βλέπουμε μέσα στις ίδιες μας τις πόλεις την πλειοψηφία της ανείπωτης φτώχειας, αλλά και τη μειοψηφία του σκανδαλώδους πλούτου, ξέρουμε πως τα γκέτο δεν τα κάνουν οι πρόσφυγες, αλλά η ολιγαρχία για να κλείνει μέσα όλους τους εκμεταλλευόμενους. Εμείς θέλουμε ελευθερία, να σπάσουμε τα δεσμά των φυλακών που χτίζουν και όχι να χτίσουμε δικές μας φυλακές. Ελεύθερη πρόσβαση και κάλυψη όλων των αναγκών σε όλες τις κοινωνικές δομές της εκπαίδευσης, της υγείας, της πρόνοιας και της κοινωνικής ασφάλισης. Ελευθερία να συνυπάρχουμε και να συμβιώνουμε με αλληλεγγύη.

Όλα τα προσφυγόπουλα να ενταχθούν στο πρωινό ημερήσιο πρόγραμμα των σχολείων.
Να σταματήσει η γκετοποίηση σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όλων των προσφύγων.

Την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου υποδεχόμαστε συμβολικά και καλωσορίζουμε τα προσφυγόπουλα στο Γυμνάσιο Ιωλκού στις 12:00 μμ, δείχνοντας την στάση που κάθε κοινωνία θα έπρεπε να έχει.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ

 

 

Με εξώδικα κατά των δ/ντων Α Βάθμιας και Β Βάθμιας εκπαίδευσης για να μην δεχτούν τα μικρά παιδιά των προσφύγων στα σχολεία, κινήθηκε από την ψευδεπώνυμη «παγχιακή επιτροπή ανωνύμων», δηλαδή των ρατσιστών του κοινού ποινικού δικαίου, που δημιουργήθηκε στο νησί πριν από δύο χρόνια περίπου από έναν χυλό, ανακυκλώσιμων αποτυχημένων πολιτευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ - ου μην αλλά και μερικών επαγγελματιών καιροσκόπων που πέρασαν κατά καιρούς από την αριστερά.


Βάση του σχεδιασμού του Υπουργείου Παιδείας, φέτος έχουν προγραμματιστεί 8 σχολεία Α Βάθμιας και 1 σχολείο Β Βάθμιας για αυτόν τον σκοπό, σχεδόν όλα στην ευρύτερη περιοχή του Κάμπου όπου και βρίσκεται το κέντρο -hot spot- κολαστήριο της ΒΙΑΛ και στην πόλη της Χίου. Τα μαθήματα θα γίνονται στον χώρο των σχολείων μετά το τέλος του ωραρίου των τακτικών μαθημάτων.


Σύμφωνα όμως με αυτά τα εξώδικα, καλούνται οι Δ/ντες Α Βάθμιας και Β Βάθμιας εκπαίδευσης να μην ξεκινήσουν φέτος τα ορισμένα σχολεία παράλληλης στήριξης για τα παιδιά των 3000 προσφύγων που βρίσκονται εγκλωβισμένα στο νησί της Χίου και αντίθετα να στήσουν πρόχειρα σχολεία μέσα στους χώρους που είναι φυλακισμένοι οι πρόσφυγες με βάση την κατάπτυστη συμφωνία ΕΕ-Ελλάδας -Τουρκίας από το 2016.
Τα εξώδικα συντάχτηκαν και επιδόθηκαν από το γνωστό στέλεχος και πρώην γραμματέα της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ Χίου (και νυν επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ του ΓΑΠ), την δικηγόρο Γραμματική Αλιμόνου και υπογράφηκαν από αρκετούς που αυτο-τιτλοφορούνται ως «γονείς». Η κα αυτή ανέλαβε πρόσφατα και δικηγόρος στις δίκες μερικών Χρυσαυγιτών που είχαν μηνυθεί για διάφορα βίαια επεισόδια στο νησί κατά προσφύγων και αλληλέγγυων.
Πίσω όμως από την επιτροπή τους βρίσκεται σχεδόν όλος ο κομματικός μηχανισμός του τέως δημάρχου του ΠΑΣΟΚ, Λαμπρινούδη (ανάμεσα τους, και η γνωστή οφθαλμίατρος στο νοσοκομείο της Χίου που επί δύο δεκαετίες έδινε παράνομα παραπεμπτικά για επιδόματα τυφλότητας σε 200 άτομα, ακόμη και αυτοκινητιστές, ξυλουργούς κ.λπ.) καθώς και του ακροδεξιού αντιπεριφερειάρχη, απόστρατου αξιωματικού Κάρμαντζη που επιχειρεί να υπερκεράσει από τα δεξιά τον νεοδημοκράτη δήμαρχο Βουρνού που τηρεί κατά την προσφιλή τακτική του, στάση «ήξεις-αφήξεις» και την «μετριοπαθή» Καραμανλικιά περιφερειάρχη Β. Αιγαίου, Χρ. Καλογήρου που σιωπά.
Στην αρχική ανακοίνωση που έδωσαν οι ίδιοι στην δημοσιότητα, μιλούσαν για «1.500 υπογραφές γονέων».
Τελικά όπως αποδείχτηκε στην πορεία, οι υπογραφές ήταν 1.130, εκ των οποίων λίγες εκατοντάδες μόνο είναι οι ντόπιοι γονείς, καθώς υπέγραψαν και αρκετοί, παππούδες, θείοι, ανίψια, μπατζανάκηδες, πολλοί εκ των οποίων δεν διάβασαν καν το κείμενο. Υπάρχουν επίσης και καταγγελίες και για ανύπαρκτα πρόσωπα ή για άτομα που δεν κατοικούν στην Χίο.


Όπως και να έχει, έστω και λίγοι εκατοντάδες, να είναι, αποτελούν μια μαζική εκδήλωση ρατσισμού και δεν θα τολμούσαν να καταφύγουν στην ύψιστη ύβρη της δήλωσης της πρόθεσής τους να εμποδίσουν με άθλια ρατσιστικά επιχειρήματα και κινδυνολογία για μεταδιδόμενες ασθένειες (ακόμη και ψυχικές) την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων, αν δεν είχαν πάρει το ΟΚ εδώ και δύο χρόνια από έναν ιδεολογικό, πολιτικό και δημοσιογραφικό μηχανισμό που τους καλύπτει.
Στην Χίο, που το προσφυγικό συνδυάστηκε με την καθυστερημένη εμφάνιση των επιπτώσεων της κρίσης (λόγω εφοπλισμού και ναυτοσύνης βασικά που λειτούργησαν προσωρινά ως αναχώματα), το νησί βρέθηκε ξαφνικά στην πρώτη γραμμή της πιο σοβαρής διεθνούς κρίσης του 21ου αιώνα, αυτής του προσφυγικού, και «χάθηκε» η επαρχιώτικη ξενοιασιά και η μικροαστική ευημερία με τέτοιον τρόπο που ήρθε στην επιφάνεια ένα πρωτοφανές φαινόμενο μαζικού σχετικά ρατσιστικού ενστίκτου και λόγου.
Και μπορεί τα κελεύσματα βίαιης δράσης κατά των προσφύγων της ΧΑ να μην βρίσκουν μαζική ανταπόκριση (η ΧΑ στις τελευταίες εκλογές έχει στο νομό Χίου τα δεύτερα χειρότερα ποσοστά της μετά την Κρήτη), ωστόσο η διάδοση του «mainstream» ρατσισμού, μέσα από τον λόγο και τις εκδηλώσεις ρατσιστικού μίσους των «καθωσπρέπει» πολιτικών και οικονομικών ελίτ του νησιού, είναι ίσως ακόμη πιο ανησυχητικά φαινόμενα.
Ωστόσο, ετούτη την φορά φάνηκε πως θα απαντηθούν με μαζικό σχετικά τρόπο. Ήδη όχι μόνο οι διευθυντές και οι τοπικοί σύλλογοι των εκπαιδευτικών κατάγγειλαν τα εξώδικα ως απαράδεκτα, αλλά και παράνομα με βάση το σύνταγμα και τους νόμους που επιβάλλουν την υποχρεωτική εκπαίδευση όλων των παιδιών ανεξάρτητα από φυλή, έθνος, θρησκεία.


Αλλά το ίδιο κάνουν και μερικά από τα μεγαλύτερα σωματεία εργαζομένων όπως η τοπική επιτροπή της ΑΔΕΔΥ κ.λπ. Επίσης ενώσεις γυναικών και τοπικές ενώσεις γονέων απήυθυναν κάλεσμα για να υποδεχτούν οι γονείς τα προσφυγόπουλα στα σχολεία και να απομονώσουν τις ρατσιστικές φωνές.
Τέλος, ακόμη και τα τοπικά ΜΜΕ, αλλά και οι φερόμενοι ως μετριοπαθείς της ΝΔ, περιφερειάρχης και δήμαρχος, που αρχικά υπέθαλψαν το ρατσιστικό κλίμα και τις επιτροπές ανωνύμων, αντιλαμβανόμενοι τον άσχημο αντίκτυπο που έχει στη διεθνή εικόνα του νησιού το τελευταίο γεγονός και αναλογιζόμενοι ακόμη και τις φωνές που καλούν σε διεθνές τουριστικό μποϊκοτάζ, αλλά βλέποντας πλέον και ορατό το σενάριο να αμφισβητηθεί η αυτοδιοικητική τους εξουσία στις επόμενες εκλογές από ένα είδος τοπικής ακροδεξιάς και ξενοφοβικής «Λέγκας της Χίου», αναγκάζονται τώρα, όψιμα και υποκριτικά, να διαχωρίσουν την θέση τους από αυτήν.


Γ.Χ.

Βαλκανικό Σοσιαλιστικό Κέντρο "Κριστιάν Ρακόφσκι" και διαδικτυακή πλατφόρμα RedMed

Έκτακτη Ευρωμεσογειακή Συνάντηση, Ερέτρια, Ελλάδα, 23-25 Ιουλίου, 2018

Απόφαση για τους Πρόσφυγες

Εργάτες ενωθείτε ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις πολεμικές επεμβάσεις

Εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, είτε λόγω στρατιωτικών είτε οικονομικών πολέμων. Την ίδια στιγμή, οι αστικές κυβερνήσεις, μαζί με τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που είναι υπεύθυνες για όλες αυτές τις καταστροφές, συνεχώς παράγουν θάνατο, πόνο και βαρβαρότητα, παίρνοντας απάνθρωπα μέτρα ενάντια στους πρόσφυγες.

Έτσι, οι Ευρωπαϊκές χώρες, έχοντας δεχτεί έναν ορισμένο αριθμό από αυτούς, στην αρχή των τεράστιων κυμάτων προσφυγιάς, υπέγραψαν μια συμφωνία με την Τουρκία και την Λιβύη, προκειμένου να σταματήσουν την είσοδο περισσότερων προσφύγων στις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.

Σαν αποτέλεσμα, χιλιάδες ανθρώπων στην περιοχή μας πνίγηκαν και ακόμη πνίγονται, στο Αιγαίο και την Μεσόγειο, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άλλων είναι φυλακισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, πριν απελαθούν στις χώρες της καταγωγής τους.

Επιπλέον, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ζητήματα προσφύγων έχει προωθήσει την φασιστική προπαγάνδα και έχει δυναμώσει την επιρροή των φασιστικών και ναζιστικών κομμάτων σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Η τελευταία ευρωπαϊκή απόφαση στοχεύει στον περιορισμό των προσφύγων σε χώρες έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δημιουργώντας νέα κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης, κυρίως στο Μάγκρεμπ και αλλού, όπου οι λαοί είναι υποχρεωμένοι να ζουν υπό φρικτές, απάνθρωπες συνθήκες.

Εμείς, οι εργάτες διαφορετικών χωρών που συμμετέχουμε στην Έκτακτη Ευρωμεσογειακή Συνάντηση, θεωρούμε ότι το μεταναστευτικό και προσφυγικό θέμα οφείλεται στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και είμαστε πεισμένοι ότι μόνο η πάλη ενός ενιαίου και ισχυρού αντιπολεμικού, αντιφασιστικού εργατικού κινήματος, συνειδητού για τα ταξικά του συμφέροντα θα αλλάξει αυτήν την κατάσταση.

Είμαστε αποφασισμένοι όχι μόνο να αντισταθούμε αλλά επίσης να παλέψουμε ενάντια στην Ευρώπη Φρούριο. Έτσι, καλούμε την εργατική τάξη και τα συνδικάτα των γειτονικών χωρών να ενώσουν την δράση τους στη δική μας, ενάντια στους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς της τάξης μας.

Μαζί να παλέψουμε ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και την Μεσόγειο Θάλασσα, ενάντια στην συμμετοχή των χωρών μας στα σχέδια των ιμπεριαλιστών.

Καταγγέλλουμε τις παρούσες πολιτικές των ισχυρών αυτού του πλανήτη που συνεχώς φέρνουν φτωχοποίηση και μιζέρια, πόλεμο και εκμετάλλευση των εργατών σε όλο τον κόσμο. Επίσης, καταγγέλλουμε την φιλανθρωπία των ΜΚΟ, οι οποίες, στην πραγματικότητα, βγάζουν κέρδη από την μιζέρια των προσφύγων και την ίδια στιγμή εκμεταλλεύονται ανθρώπους για να δουλεύουν για αυτούς.

Παλεύουμε ενάντια στον θρησκευτικό φανατισμό, τον ρατσισμό, τον φασισμό και την ισλαμοφοβία.

Παλεύουμε μαζί σε αλληλεγγύη, εργάτες, άνεργοι, πρόσφυγες και μετανάστες για:

1. Την ακύρωση της ρατσιστικής συμφωνίας της Ε.Ε., της Τουρκίας, της Λιβύης.

2. Την καταστροφή των φραχτών του αίσχους στον Εύρο και όλη την Ευρώπη

3. Ασφαλές και ελεύθερο πέρασμα και ελευθερία κινήσεων για όλους τους πρόσφυγες, ώστε να φτάσουν στον τελικό προορισμό που επιθυμούν. Ανοιχτά σύνορα παντού.

4. Κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης και των hot spots.

5. Προστασία-Άσυλο και πλήρη δικαιώματα σε όλους, πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες το ίδιο. Νομιμοποίηση για όλους.

6. Να μπει τέλος στις επαναπροωθήσεις και στους εγκλεισμούς.

7. Αξιοπρεπής κατοικία στις πόλεις, τροφή, υγειονομική περίθαλψη, κοινωνικές υπηρεσίες, εκπαίδευση και δουλειά για όλους.

Τετάρτη 25 Ιουλίου
Ψηφίστηκε Ομόφωνα

 

HOTSPOT ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
ετοιμάζει η ΕΕ για τους Πρόσφυγες
Μπορεί η άτυπη σύνοδος κορυφής της ΕΕ, που είχε συγκληθεί την περασμένη εβδομάδα στο Ζάλτσμπρουγκ για να συζητήσει σχετικά με το προσφυγικό και τo Brexit, να κατέληξε σε αποτυχία επίτευξης συμφωνίας και ως προς τα δυο θέματα, ωστόσο, τουλάχιστον ως προς το προσφυγικό, πίσω από την αποτυχία μιας συμφωνίας σε διάφορα επιμέρους, υπήρχε μια καθολική συμφωνία ως προς την ακραία σκλήρυνση της ακολουθούμενης από όλα κράτη-μέλη αντιπροσφυγικής/ αντιμεταναστευτικής πολιτικής.
Η έλλειψη συμφωνίας είχε να κάνει πιο πολύ με τον τρόπο που θα χαραχτεί η σκλήρυνση της αντιπροσφυγικής πολιτικής, ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα του κάθε κράτους-μέλους, παρά με την όποια διαφωνία επί της ουσίας αυτής της πολιτικής. Η πάλαι ποτέ υποχρεωτική ανακατανομή των προσφύγων στις διάφορες χώρες της ΕΕ (το γνωστό relocation) ενταφιάστηκε οριστικά, καθώς, μάλιστα, καμιά μνεία δεν έγινε ούτε καν για την λεγόμενη «επιβολή κυρώσεων» στις χώρες που πρωτοστάτησαν στην μη αποδοχή προσφύγων, όπως η Ουγγαρία του Όρμπαν και οι άλλες χώρες του Βίζενγκραντ.
Πίσω από την όποια κριτική στον Όρμπαν και τους άλλους ανοιχτά ακροδεξιούς κρύβονται όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, και η Γαλλία του Μακρόν και η Γερμανία της Μέρκελ, που ακολουθούν με (όλο και λιγότερο) συγκαλυμμένους τρόπους την ίδια ακριβώς πολιτική και που, ιδιαίτερα την Γερμανία, την έχουν βολέψει πολύ τα συρματοπλέγματα και τα τείχη που έχει υψώσει ο 'Ορμπαν, την ίδια στιγμή που και αυτές, όπως και μια σειρά άλλες, όπως οι Σκανδιναβικές, οι χώρες της Βαλτικής και η Ολλανδία, έχουν κλείσει τα σύνορά τους για «λόγους ασφαλείας» και μάλιστα με την άδεια της Κομισιόν.
Και, φυσικά, οι πρόσφυγες που δεν άφηνε ν' αποβιβαστούν σε ιταλικό λιμάνι ο ρατσιστής και απηνής διώκτης όλων όσων «δεν πληρούν τα κριτήρια της φυλής και του αίματος» Σαλβίνι, συνάντησαν την αντίστοιχη απόρριψη από τον «πρωθυπουργό των πλουσίων», νεοφιλελεύθερο και τροφοδότη του ακροδεξιού λαϊκισμού Μακρόν. Είναι γνωστή η περιπέτεια, π.χ., του Aquarious και άλλων σκαφών κατάφορτων με πρόσφυγες. Μετά τον ρατσιστή Σαλβίνι, Mάλτα, Γαλλία και Eλλάδα (με κυβέρνηση Συριζαίϊκη!) αρνούνται να δεχθούν το πλοίο να «δέσει» σε λιμάνι.
Είναι χαρακτηριστική του νέου σταδίου στο οποίο εισέρχονται οι πολιτικές των όλο και πιο κλειστών συνόρων της «Ευρώπης φρούριο», μια από τις ομόφωνες αποφάσεις που επιτεύχθηκε σ' αυτή τη σύνοδο, η οποία αφορούσε την προώθηση συνομιλιών, που ήδη έχουν ξεκινήσει, ανάμεσα στην ΕΕ και το δικτατορικό καθεστώς του αλ-Σίσι στην Αίγυπτο (με το οποίο, ως γνωστόν, η κυβέρνηση Τσίπρα είναι σε συνεχή και αγαστή συνεργασία, από κοινού με το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ) με σκοπό την οργάνωση μιας «συνόδου για τη μετανάστευση και την οικονομική συνεργασία με αραβικές χώρες», που σχεδιάζεται να γίνει τον Φεβρουάριο στην Αίγυπτο.
H Aίγυπτος έχει μέχρι τώρα δώσει αξιόπιστα πειστήρια ως προς την εξυπηρέτηση των Ευρωπαϊκών επιδιώξεων για μεταφορά των συνόρων πίσω στην ίδια την Αφρική και την Ασία: έχει πρακτικά σταματήσει την λεγόμενη «παράτυπη μετανάστευση» και τις προσφυγικές ροές από τις ακτές της. Μετά το 2016, κανένα πλεούμενο με μετανάστες δεν έχει φθάσει από εκεί στις ακτές χωρών-μελών της ΕΕ.
Ένα κρίσιμο σημείο αυτών συνομιλιών και της προσέγγισης με το καθεστώς του αλ-Σίσι είναι η προθυμία του, τελευταία, να δημιουργηθούν «πλωτές πλατφόρμες» για τους πρόσφυγες στα χωρικά ύδατα της Αιγύπτου. Και τι θα αφορούν αυτές οι «πλατφόρμες», που μέχρις στιγμής ανακοινώνονται με περισσή και σκόπιμη ασάφεια; Φαίνεται ότι μάλλον θα αφορούν την δημιουργία πλωτών hotspot/κέντρων κράτησης των προσφύγων. Δηλαδή, ούτε καν πάνω στη στεριά οι πρόσφυγες. Πιο διαχειρίσιμος ο έλεγχος, ο εγκλωβισμός και η επαναπροώθησή τους πάνω στην ίδια τη θάλασσα, στην οποία πνίγονται κάθε μέρα.... Πρόκειται για το από μακρού επιδιωκόμενο σχέδιο, το οποίο συναντάει ποικιλότροπες αντιστάσεις σε διάφορες χώρες της Αφρικής, να μεταφερθούν τα ευρωπαϊκά σύνορα στην ίδια την Αφρική και την Ασία, σε συνθήκες που σηματοδοτούνται από τα γνωστά σκλαβοπάζαρα στη Λιβύη και στα στρατόπεδα όπου ασφυκτιούν, βασανίζονται, βιάζονται και πεθαίνουν χιλιάδες πρόσφυγες, άντρες, γυναίκες, παιδιά.
Βέβαια, μια άλλη ομόφωνη απόφαση, αλλά με κάποιες επιφυλάξεις από κάποιες χώρες του Νότου (όπως, π.χ., η Ιταλία) ως προς τον τρόπο εφαρμογής της, αφορούσε την αύξηση των εκτελεστικών εξουσιών της Frontex, της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής και Συνοριοφυλακής, με σκοπό τις απωθήσεις (πνιγμούς) των προσφύγων και τις μαζικότερες και συστηματικότερες επαναπροωθήσεις τους. H Frontex ζητά αύξηση των δυνάμεών της από 1.500 σε 10.000 άντρες.
Ένας από τους πιο διαπρύσιους υποστηριχτές της ενίσχυσης της Frontex ήταν ο Τσίπρας που δήλωσε ότι «η Ελλάδα θα στηρίξει την ταχεία συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής που θα συμπεριλαμβάνει ευρωπαϊκό μηχανισμό επιστροφών».
Λίγες μέρες πιο πριν, ο διευθυντής της Frontex Φαμπρίς Λεγκερί καλούσε τους ηγέτες των Ευρωπαϊκών χωρών να γίνουν πιο αυστηροί με τους «παράτυπους μετανάστες» που ήδη βρίσκονται στην Ευρώπη, εντείνοντας τις απελάσεις. Σε διαφορετική περίπτωση «δεν θα επιλύσουμε το πρόβλημα των μεταναστών», τόνιζε.
Παρά τη μείωση των αφίξεων προσφύγων και μεταναστών, φέτος, στους 75.000, από 1,2 εκ το 2015, ο Λεγκερί επιμένει ότι «οι χώρες μέλη πρέπει να λαμβάνουν περισσότερες ουσιαστικές αποφάσεις απέλασης, τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζουν». Σύμφωνα με τους αριθμούς που έδωσε, ο αριθμός των μεταναστών που παραμένουν «παράτυπα» στο ευρωπαϊκό έδαφος «αυξάνεται διαρκώς», υποστηρίζοντας ότι πέρσι καταγράφηκαν 204.700 αφίξεις και έγιναν 151.000 απελάσεις. Επιχειρηματολογώντας εν προκειμένω, οι Βρυξέλλες βρίσκουν ότι το γεγονός ότι, το 2017, μόνο ένας στους τρεις «παράτυπους» μετανάστες (το 36,6 %) απελάθηκε με σχετική εντολή, είναι πολύ λίγο και θα πρέπει να αυξηθεί.
Μάλιστα, ο διευθυντής της Frontex προχώρησε, περαιτέρω, στη ρητορική της παραβατικότητας και εγκληματικότητας των μεταναστών και των προσφύγων, ισχυριζόμενος ότι υπάρχει κίνδυνος «να δημιουργήσουν σε ορισμένες συνοικίες ένα είδος παράλληλης κοινωνίας, που θα λειτουργεί με μαύρη οικονομία... και όπου δεν θα εφαρμόζεται ο νόμος». Καταλαβαίνει κανείς τι σημαίνουν αυτές οι δηλώσει από τον ίδιο τον διευθυντή της Frontex για τον χαρακτήρα της αποστολής που έχει αναλάβει να υλοποιήσει και για την οποία ένας από τους σχεδιασμούς τους είναι ότι η Frontex θα μπορεί μελλοντικά να ενεργεί χωρίς τη συναίνεση της αντίστοιχης χώρας της Ε.Ε.
Άλλωστε, η ίδια η διαδικασία της δήθεν «αποσυμφόρησης» του κολαστήριου της Μόριας (όπου 9.000 άνθρωποι στοιβάζονται, υπό ακατανόμαστες συνθήκες, σχεδόν στρατοπέδου εξόντωσης, σε χώρο που μετά βίας χωράει 2.000 και συνολικά στα hotspot των νησιών 17.000 άνθρωποι στοιβάζονται σε χώρους για 6.000 το πολύ άτομα) δεν ήταν πρωτοβουλία και πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά προϊόν ευρωπαϊκών σχεδιασμών, όπως ανοιχτά έχει δηλωθεί εδώ και μέρες από αξιωματούχους της ΕΕ, όχι γιατί ενδιαφέρονται στο ελάχιστο «για το καλό» των προσφύγων, αλλά γιατί αναμένουν, πέρα απ' όλες τις αυξημένες φετινές «ροές» από την Τουρκία, μια νέα προσφυγική κρίση με την επικείμενη επίθεση των δυνάμεων του Άσαντ στο Ιντλίμπ. Σύμφωνα με τους Financial Times, «οι Βρυξέλλες φέρονται να βρίσκονται σε συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση για τη μεταφορά χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων από τα κέντρα κράτησης των νησιών για να δημιουργηθεί χώρος για τις νέες αφίξεις». «Είναι σημαντικό να μειωθούν οι αριθμοί αυτοί» δήλωνε Ευρωπαίος αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι «Εάν έχουμε μαζικές νέες αφίξεις στην Ελλάδα θα είναι πολύ δύσκολα. Δεν υπάρχει χώρος».
Μιλάμε, δηλαδή, για μια μεταφορά που ήδη έχει ξεκινήσει σε καμπ (αλλά και σε διαμερίσματα που νοικιάζει η Ύπατη Αρμοστεία με συμβόλαια 7 μηνών) στην Βόρεια Ελλάδα την Ήπειρο και αλλού. Το πολύ 3.000, που γρήγορα θα πάρουν τη «θέση» τους στη Μόρια πολλοί περισσότεροι που αναμένεται να αφιχθούν ακόμα και χωρίς την πιθανή νέα προσφυγική κρίση. Αυτό που προσφέρεται δεν είναι παρά μια ανανέωση/διαιώνιση της στρατοπεδικής ζωής, κάπου αλλού και για κάποιες «ευάλωτες» ομάδες η ζωή σ΄ ένα διαμέρισμα για λίγους μήνες. Κανένα μέλλον, καμιά προοπτική. Συνθήκες που οδηγούν, όλο και πιο συχνά, σε αναπόφευκτες και απόλυτα δικαιολογημένες αντιστάσεις και εξεγέρσεις, όπως στη Μόρια, σε διάφορα άλλα καμπ, αλλά και σε δομές ΜΚΟ, όπως, π.χ. πρόσφατα σ' αυτές της ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ για ασυνόδευτους ανήλικους και άλλες ομάδες, στη Θεσσαλονίκη.
Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου

 

 

 

Με μεγάλη επιτυχία έγινε την Παρασκευή 6 Ιουλίου στον Kήπο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων η εκδήλωση με θέμα: «1941-2016, Χίος –Τσεσμέ -Χαλέπι / Χαλέπι-Τσεσμέ -Χίος, η διπλή όψη των προσφυγικών ροών»

Η εκδήλωση έγινε στα πλαίσια του προγράμματος δράσεων της Ομάδας Συλλογικών Δράσεων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18 Άνω και του Σωματείου Υποστήριξης του Κοινωνικού και Επιστημονικού Έργου του 18 Άνω για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών.

 

Ο σκοπός της εκδήλωσης ήταν να καταδείξει μέσα από ανέκδοτο ή και άγνωστο στο ευρύ κοινό υλικό έρευνας, την συσχέτιση ανάμεσα στις προσφυγικές ροές που παρατηρήθηκαν κατά την διάρκεια της ναζιστικής κατοχής από την Χίο και άλλα νησιά του Αιγαίου προς την Μέση Ανατολή και τις σύγχρονες προσφυγικές ροές που ακολουθούν την αντίστροφη πορεία.

Συγκλονίζει η διαπίστωση των κοινών μαρτυριών και ομοιοτήτων που δείχνουν οι ιστορίες των προσφύγων του τότε και του σήμερα.

Το καλωσόρισμα στην εκδήλωση έγινε από την πρώην δ/ντρια του 18 ΑΝΩ, Κατερίνα Μάτσα η οποία και αναφέρθηκε στην συνειδητή επιλογή της Ομάδας Συλλογικών Δράσεων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18 Άνω και του Σωματείου Υποστήριξης στο Κοινωνικό και Επιστημονικό Έργο του 18 Άνω να καταπιαστούν ακριβώς με αυτή την συσχέτιση ανάμεσα στις δύο ιστορικές εποχές της προσφυγιάς και την πάλη ενάντια στις εξαρτήσεις.

 

Στην εκδήλωση αυτή:


• Έγινε προβολή για πρώτη φορά της βιντεοσκοπημένης προφορικής μαρτυρίας του Θοδωρή Γιαννίρη 96 ετών, από το Πυργί Χίου που έκανε το ταξίδι Χίος –Τσεσμέ -Μέση Ανατολή την εποχή της κατοχής για να σωθεί, παρουσία της οικογένειάς του που παραχώρησε ευγενικά την άδεια για την προβολή, με κάμεραμαν τον νέο και ανερχόμενο ντοκιμαντερίστα Στάθη Γαλαζούλα, που έκανε την λήψη και το μοντάρισμα του υλικού. Ο Θοδωρής Γιαννίρης, που κατοικεί στο Χαϊδάρι Αττικής, βρέθηκε ως πρόσφυγας το 1941 από την Χίο, στον Τσεσμέ, και από εκεί στην Παλαιστίνη και μετά στην Αίγυπτο όπου και κατατάχτηκε στον ανασυγκροτημένο Ελληνικό στρατό της εξόριστης κυβέρνησης. Με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στο δημοκρατικό κίνημα του ΕΑΜ του ελληνικού πολεμικού στόλου κατά των Βρετανών, όπου και συνελλήφθη και μαζί με χιλιάδες ακόμη Έλληνες στρατιώτες στάλθηκε κρατούμενος για δύο χρόνια στην έρημο, «στα σύρματα», όπως λέγανε τότε, πριν τους επιτραπεί να γυρίσουν πίσω στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση το 1944.


• Έγινε προβολή για πρώτη φορά στην Ελλάδα ντοκουμενταρισμένων βιντεοσκοπημένων αφηγήσεων Σύρων, Ιρακινών και Αφρικανών προσφύγων, αντρών, γυναικών, παιδιών που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στην Χίο, που έκαναν το ταξίδι από την Μέση Ανατολή προς Τσεσμέ και Χίο για να σωθούν (2015-2017)


• Διαβάστηκαν από μέλη της Συνέλευσης των Συλλογικών Δράσεων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18 Άνω, με την μορφή θεατρικού αναλογίου, και με επιμέλεια της ηθοποιού-εκπαιδευτικού Χριστίνας Λυκοτσέτα, αποσπάσματα από το βιβλίο του Χιώτη συγγραφέα, Γιάννη Μακριδάκη «Συρματένιοι - Ξεσυρματένιοι» (εκδ. ΕΣΤΙΑ) με ιστορίες Χιωτών προσφύγων στη Μέση Ανατολή την εποχή της κατοχής, καθώς επίσης και αποσπάσματα από τα προσωπικά ημερολόγια ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων που εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα (ειδική εκδ. Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ - 2017). Αν εξαιρέσει κανείς την διαφορά ανάμεσα στην χιώτικη ντοπιολαλιά στην οποία έχει καταγραφεί με ζωντανό τρόπο από τον Γιάννη Μακριδάκη η διήγηση των Χιωτών, και στην τρέχουσα καθομιλουμένη στην οποία μεταφράστηκαν τα ημερολόγια των ασυνόδευτων ανηλίκων από την Μέση Ανατολή, δύσκολα θα καταλάβαινε κανείς τις διαφορές στις ιστορίες τους, που περιγράφουν κοινά βιώματα προσφυγιάς, κοινές εμπειρίες πόθους, όνειρα κι ελπίδες για το μέλλον.


• Έγιναν τρεις παρεμβάσεις εργαζομένων και αλληλέγγυων με βιωματικές εμπειρίες μέσα από την δράση τους στην Χίο στις δομές φιλοξενίας προσφύγων το διάστημα 2015-2017.

Η πρώτη από την Ισπανίδα ψυχολόγο, Άννα-Μαρία Μεσιέρ η οποία αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις νέες μορφές ψυχικών ασθενειών των προσφυγικών πληθυσμών ως αποτέλεσμα των ιδιαίτερων συνθηκών που αντιμετωπίζουν στο παρατεταμένο ταξίδι κάτω από αντίξοες συνθήκες, όπως π.χ. το λεγόμενο «Σύνδρομο του Οδυσσέα». H εισηγήτρια παρουσίασε περιληπτικά ορισμένα συμπεράσματα από την έρευνά της που γίνεται αυτήν την εποχή για το θέμα και που θα μπορεί κανείς να τα διαβάσει σε προσεχές τεύχος των «Τετραδίων Ψυχιατρικής».

Η δεύτερη εισήγηση ήταν από την ηθοποιό-εκπαιδευτικό Χριστίνα Λυκοτσέτα που εξιστόρησε με πολύ μεταδοτικό τρόπο, την καθημερινότητα που αντιμετωπίζουν τα μικρά ανήλικα παιδιά, ασυνόδευτα και μη, στις εγκαταστάσεις-κολαστήρια της Χίου, όπως την ΒΙΑΛ και την Σούδα. Στο τέλος έδωσε και μερικές ζωντανές εικόνες που καταδεικνύουν την τραυματισμένη ψυχοσύνθεση των παιδιών με την προβολή επιλεγμένων ζωγραφιών που έχουν φτιάξει τα ίδια τα παιδιά.

Η τρίτη εισήγηση έγινε από τον νομικό Νίκο Σούζα, ο οποίος αναφέρθηκε περισσότερο σε μερικά βασικά συμπεράσματα και τάσεις που έχουν καταγραφεί από την πορεία εξέτασης των αιτήσεων ασύλου των προσφύγων. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας εκτός από αντιδραστική και αντιδημοκρατική, είναι και εντελώς αποτυχημένη ως προς τους στόχους που η ίδια έθεσε.

 

Ακολούθησε διάλογος, με ερωτήσεις και τοποθετήσεις από τον κόσμο που παρακολουθούσε την εκδήλωση.

Ανάμεσα στους παραβρισκόμενους, εκτός από την οικογένεια του Θοδωρή Γιαννίρη, βρέθηκαν εργαζόμενοι και θεραπευτές στο 18ΑΝΩ, καλλιτέχνες, εργαζόμενοι σε διάφορες δομές του προσφυγικού, η πρόεδρος του Συλλόγου Πυργουσών Αττικής κ. Μαρία Μπρη-Παπαμακάριου κ.ά.

 

Γ. Χλ.